Ωκεανιδα

Οι χειμώνες της ζωής μου στροβιλίζονται σαν τις νότες του Βιβάλντι γύρω από τα γράμματά σου.
Σαν ναυαγό στα όνειρά σου, η βροχή του Frederic Chopin - Waltz Rain, μ’ έριξε στα μύχια της ψυχής σου
Δαμάζοντας τα κύματα, και περιμένοντας την άνοιξη ...μαζί σου.

Silent night.. / ..Tender is the night

Νύχτες φωτισμένες,
νύχτες γλυκές,
νύχτες μεθυσμένες,
νύχτες ατέλειωτες,
νύχτες χωρίς αστέρια,
νύχτες παγωμένες,
νύχτες που δεν περιμένουν,
νύχτες αξημέρωτες,

"Good night - may you fall asleep in the arms of a dream, so beautiful, you' ll cry when you awake"

αφιξεις / αναχωρησεις

"...και τις νυχτες σχεδιαζα εκτακτα δρομολογια τραινων 
για κεινους που αργησαν..."
        [Τ. Λειβαδιτης]

Ποσες φορες μας ενωσαν και μας χωρισαν
Προσμονες και αναμονες στις αποβαθρες
Ολες τις εποχες, με ζεστη, με κρυο, με βροχη
Μερα η νυχτα
Με καθυστερηση στην αφιξη, εγκαιρα στην αναχωρηση
Τοσο μακρυα και τοσο κοντα καθε φορα που έφθανες
Για λιγο παντα
[Caesar]

απρόοπτο

Πρωτα ακουστηκε η φωνη της

Επειτα ακολουθησε η παρουσια της

Κι οταν εφυγε

Κρατησα και τα δυο

Ως βραδυνο ονειρο

αποσταγμα

Ηπιε τον καφε του

Απολαυσε το τσιγαρο του

Διαβασε την εφημεριδα του και

Σηκωθηκε να φυγει

Τιναζοντας την μερα

Απο πανω του

La petite fille de la mer

Εκεί που σμιγει

Tο φθινόπωρο με τον χειμώνα

Κι η θάλασσα με την ακτή

Εκεί σε βρήκα ναυαγό.

Περπατήσαμε για λίγο μαζί

Εκεί στην άκρη του καιρού

Περπατήσαμε για λίγο μαζί

Μια στιγμή, μια εποχή.

Vangelis (La petite fille de la mer)

en passant

Λιγες οι μερες που μ' αρεσουν

Σαν τις στιγμες που περνουν

Βιαστικα εξω απο ενα παραθυρο

Κι ειναι εκεινες οι στιγμες

Που εχουν τη μορφη σου

εποχες

Πέφτουν και τα τελευταία φύλλα απόψε

Μαζι με τα τελευταία σου λόγια

Οι πρωτες σταγονες της βροχης

Θα σβησουν τα βηματα σου

Κι ο δυνατος αερας τη φωνη σου.



"C' est une chanson qui nous ressemble..."

νυχτερινό

Απόψε φυσάει δυνατά
Η νύχτα σκάλωσε στο μπαλκόνι μου
Κι εσύ μες στις σκέψεις μου
Τ' αστέρια καρφίτσωσαν στον ουρανό τα όνειρά μου
Κι εσύ την καρδιά μου
...................................

"στον ουρανό λαμπυρίζουν τ' άστρα
σαν βραδυνό ρούχο στην κρεμάστρα"
Τζιλτα

summer wine

Οι ώρες θα χαθούν μες στο γύρισμα της μέρας

και τα τελευταία σου βήματα

θα τα σβήσει το κύμα στην άμμο.....


"My eyes grew heavy and my lips they could not speak
I tried to get up but I culdn't find my feet..."

summer wine

αντιθεσεις

Εσύ ξυπνάς μετά το μεσημέρι κι εγω νωρίς το πρωι
Εσένα σ' αρέσει το ξενύχτι κι εμένα ο ύπνος ο βαθύς
Η μέρα σήμερα είναι ωραία κι εσύ κοιμάσαι ακομη
Εγώ είμαι μεγάλος πια κι εσύ μικρή ακόμη
Εγώ διαβάζω ακόμη τον Καμύ κι εσύ φοιτητική ζωή
Παρ' ολα αυτά θα δούμε μαζί απόψε παλι μια ταινία

non stop 2

χωρις αρχη

χωρις τελος

μονο συνεχη ροη

σε ατερμονη διαδρομη

ωρες διχως χρονο

Οι ωρες διαδεχονται η μια την αλλη

Οι μερες ακολουθουν τις νυχτες

Κι εγω ακολουθω εσενα

Ποτε σε βρισκω & ποτε σε χανω

Ποτε η παρουσια σου μοιαζει με απουσια

και ποτε αντιστροφα

Ενας ουρανος που χανεται στα ματια σου

αναμεσα στα συννεφα

Και μια νυχτα χωρις αστερια

"in the land of the morning star"

πηγα στη θαλασσα αλλα δεν σε βρηκα

 κοιταξα στο φεγγαρι αλλα δεν ησουν εκει

 εισαι η ζεστη ατμοσφαιρα ενος καλοκαιριου

 ο ηχος μιας αγαπημενης μελωδιας

 η νυχτερινη προβολη σε καποιον θερινο

 και το πρωινο αστερι σ'εναν ουρανο

tranzit

Aναμονη για αναχωρηση

Αναμονη για καποια αφιξη,

που ποτε δεν ερχεται

Αναμονη απο συνηθεια

Αλλωστε:

" στην ψυχη σου δεν φθανει κανεις ουτε δια ξηρας ουτε δια θαλασσης"
[Κ. Δ.]

αφηλιο

Στην ακρη ενος καλοκαιριου

και μιας ασαλευτης θαλασσας

πως ξεχαστηκε η μερα,

κι εμεις μαζι της...

ελξη

ελκομαι απο το βλεμμα σου,
 ελκομαι απο τη φωνη σου,
 αλλα κι απο τον ψιθυρο σου
 ελκομαι απο την παρουσια σου,
 αλλα κι απο την απουσια σου
 ειμαι ο δορυφορος σου
 δεν θα μπορεσω ποτε
 να ξεφυγω απο την ελξη σου
 ουτε ομως και να σε πλησιασω περισσοτερο
 σαν παρατηρητης που ειναι καταδικασμενος
αιωνια να σε παρατηρει μερα και νυχτα...

sea

Σε  μια σχεδια με ταξιδευει το καλοκαιρι
πανω στη θαλασσα της ζωης μου

Σε μια αγνωστη ηπειρο
με οδηγουν τα βηματα σου

nights without stars

Δεν ειναι οτι χανεσαι καθε νυχτα

κι εξαφανιζεσαι

και γινεσαι ενα με το σκοταδι

Ειναι που παιρνεις ολα

τ' αστερια μαζι σου

timing

Σαν ενα τραινο που δεν το προλαβαινω ποτε
καθε φορα που θα περασει μες στη νυχτα
φωτιζοντας για λιγο τα σκοταδια
πριν χαθει στο περασμα του
......
"Μιλαω για κεινη τη στιγμη, την οδυνηρη και συναμα υπεροχη στιγμη στη ζωη σχεδον καθε αντρα, οταν το βλεμμα του πεφτει σε μια αγνωστη γυναικα και αμεσως, απο το ζεστο κυμα που τον πλημμυριζει απο την κορφη ως τα νυχια, συνειδητοποιει πως κοιταζει το ιδανικο ταιρι του. Σε λιγους ευτυχισμενους θνητους αυτο συμβαινει οταν ειναι ακομη ελευθεροι, οταν ειναι πιθανο, τουλαχιστον θεωρητικα, να κυνηγησουν το ονειρο, να πολιορκησουν αυτη τη γυναικα και να την κατακτησουν. Στους περισσοτερους αντρες ομως συμβαινει οπως συνεβη και στον Τομ Κολγουελ, παρα πολυ αργα..."

Xερμαν Γουκ: [Ζητημα αισθητικης για τον Τομ Κολγουελ]