Τυχαίοι ορίζοντες

 

«Το είπες 

κι έκανε μια μικρή καμπύλη ο αέρας· 

όχι για να με φέρει κοντά, 

μα για να σου θυμίσει 

ότι είμαι εδώ, 

στον ήχο της λέξης σου»

Αναζήτηση...

 Σ' αναζητώ... Ακόμη σ ' αναζητώ... Γιατί όμως αν και ήδη μακριά σου... το μυαλό μου συχνά ταξιδεύει κοντά σου... Αόρατες κλωστές με κρατάνε και υφαίνουν τη μορφή σου... με τυλίγουν και με σέρνουν..... με παρασέρνουν σαν κύματα...

Παραλλαγές σ' ένα θέμα..

 «Νύχτα μαγικιά, μια σκιά τώρα περνά / σκέψου τώρα μια φωνή που σου 'λεγε ποτέ, ποτέ μαζί

Βάδιζα σκυφτός, ήσουν ουρανός / Με των άστρων τη μουσική μου ψιθύριζες ποτέ μαζί ...» 

Ένα όνομα που έρχεται και ξανάρχεται σαν αερικό. Νιώθω να με τυλίγει σαν αόρατη παρουσία και να με ταξιδεύει πάλι εκεί στο παρελθόν. Εκεί που η απόσταση ήταν μικρή μα και ταυτόχρονα μεγάλη. Σαν ένα μακρυνό αστέρι που μπορείς μόνο να το βλέπεις αλλά δεν μπορείς και να το πλησιάσεις 

Σε πήρε κάποτε η δύση σε ξαναφέρνει η ανατολή...