ανιχνευσεις

Προσπαθώ να βγάλω την εβδομάδα ακολουθώντας το ρυθμό που επιβάλει η καθημερινότητα. Η αγία καθημερινότητα που σωριάστηκε σε ερείπια, πόνο & δυστυχία στην πόλη των αετών (aquila) μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι θα είχαν σωθεί αν οι κατασκευές των σπιτιών ήταν πιο ανθεκτικές αλλά η καταστροφή θα ήταν μικρότερη.
Το νοσοκομείο Σαν Σαλβατόρε, σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων από την πόλη, είχε εγκαινιαστεί πριν από μόλις 9 χρόνια και ήταν χτισμένο με οπλισμένο σκυρόδεμα (μπετόν αρμέ). Όμως κατέρρευσε μια ολόκληρη πτέρυγά του και μεγάλο μέρος του κτιρίου είναι πλέον άκρως επικίνδυνο. «Αν έχουν υποστεί υπερβολικά μεγάλες ζημιές ακόμη και κτίρια που έπρεπε να είχαν κατασκευαστεί με βάση αντισεισμικούς κανονισμούς», δήλωσε ο δήμαρχος της Λ΄ Άκουιλα Μάσιμο Τσαλέντε, «τότε υπάρχει πρόβλημα στον έλεγχο της ποιότητας των οικοδομών. Ιδιαίτερα για τα δημόσια και τα στρατηγικά κτίρια: νοσοκομεία, σχολεία, κυβερνητικές υπηρεσίες».

Διαβάζω λίγες γραμμές από τη συνέντευξη του Μεξικάνου συγγραφέα Χόρχε Βόλπι και λέει κάπου πως "οι ύαινες είναι οι σύγχρονοι πολιτικοί που το μόνο που θέλουν είναι να πλουτίσουν και να αποκτήσουν ακόμη μεγαλύτερη εξουσία, χωρίς να ενδιαφέρονται για το καλό των πολιτών..." Ευτυχώς, σκέφτομαι ότι οι δικοί μας πολιτικοί δεν είναι έτσι και πως αυτά που λέει αφορούν μόνο τη δική του χώρα και αισθάνομαι κάπως καλύτερα.

Μόνο που, κι αυτό λέει συμβαίνει εδώ στη δική μας χώρα, κάθε χρόνο χάνονται στα τροχαία ατυχήματα περισσότεροι από 1.700 άνθρωποι. από τους οποίους οι 470 είναι παιδιά και νέοι. Απίστευτο, θα εξαφανιστούμε από τον χάρτη αν συνεχιστεί αυτό.

Κι εσύ, που έχεις τόσο πολύ καιρό να μου δώσεις κάποιο στίγμα σου, ελπίζω να είσαι καλά!

στιγμες

Είναι τόσο νωρίς ακόμη. Πρωινό καθαρό κι ερημικό. 

Κανείς άλλος δεν ήρθε σ' ολόκληρο το κτίριο. 

Κανένας θόρυβος δεν ακούγεται. 

Νιώθω να έχω μαζί του, με τους χώρους του, 

τους διαδρόμους και τις σκάλες του μια αίσθηση 

αλληλεγγύης & συμμετοχής στην ησυχία του, 

που σε λίγο θα διαταραχθεί από τα καθημερινά του δρώμενα.

"Δεν ξέρω τι γυρεύω αυτές τις ώρες πάντα κάθε μέρα

 Νομίζω πως βρίσκομαι μακριά σας

μαζί μ' αλλιώτικους ανθρώπους..."

[Μ.Αναγνωστάκης] (Νόηση)