Sunday, March 12, 2017

νυχτερινες σημειωσεις


Ο καιρός με κράτησε μέσα. Δυνατός αέρας με βροχή που χτυπάει στα τζάμια. Χιλιόμετρα απόστασης που χάνονται μες στη βροχερή νύχτα. Λεωφορεία, αυτοκίνητα, τρένα κι έρημοι σταθμοί. Ακούω μουσική. Η σκέψη ταξιδεύει βιαστική για να σε βρει. Ταξιδεύει μες στη βροχή, μες στη μουσική. Τρυφερή είναι η νύχτα, έγραψε ο Φιτζέραλντ κι έμεινε στη μυθιστορηματική αιωνιότητα, κι ο Κάμμινγκς: Μόνο ο καλλιτέχνης μέσα μας είναι πιο αληθινός από τη νύχτα, only the artist in yourselves is more truthful than th nigh...

Friday, February 17, 2017

αναγνωσεις

Διαβάζω εκείνο το βιβλίο που άρχισες, αλλά δεν έμαθα ποτέ αν το τελείωσες. Ίσως κάποια παρόρμηση σε ώθησε να το αγοράσεις κάποτε. Πέρασε καιρός από τότε. Λίγος ή πολύς δεν έχει και τόση σημασία. Άλλωστε το παρελθόν δεν υφίσταται, άσχετα αν κάποιες φορές νιώθουμε ότι μας κυνηγάει. Ας είναι όμως, θα σημειώσω όπως συνηθίζω στο περιθώριο, εκείνα τα σημεία που μου άρεσαν ιδιαίτερα και όταν το ξεφυλίζεις κάποια μέρα, θα βρείς & τα δικά μου ίχνη, όπως εδώ, τώρα: "Κοίταξα γύρω μου ανήσυχα: παρόν, τίποτα άλλο εκτός από παρόν, Έπιπλα ελαφριά και σταθερά, προσκολλημένα στο παρόν τους, ένα τραπέζι, ένα ερμάριο με καθρέπτη-κι εγώ αυτοπροσώπως. Η αληθινή φύση του παρόντος αποκαλυπτόταν: ήταν ό,τι υπάρχει και ό,τι δεν ήταν παρόν δεν υπήρχε. Το παρελθόν δεν υπήρχε. Καθόλου. Ούτε στα πράγματα ούτε καν στη σκέψη μου. Βέβαια, εδώ και πολύ καιρό, είχα καταλάβει ότι το παρελθόν μου, μου είχε ξεφύγει. Όμως μέχρι τότε πίστευα ότι απλά είχε απομακρυνθεί από το πεδίο μου. Για μένα το παρελθόν ήταν αποχώρηση και τίποτα άλλο' ήταν ένας άλλος τρόπος ύπαρξης, μια κατάσταση αργίας και απραξίας΄ κάθε γεγονός, όταν ο ρόλος του είχε λάβει τέλος αποθηκευόταν φρόνιμα, από μόνο του, σε ένα κουτί και γινόταν επίτιμο γεγονός΄ τόσο δυσκολευόμαστε να φανταστούμε το μηδέν. Τώρα ήξερα: τα πράγματα είναι μόνο αυτό που φαίνονται - και πίσω από αυτά... δεν υπάρχει τίποτα."
Οι δείκτες του ρολογιού ενώθηκαν, το φως χαμήλωσε κι αλλο, οι θόρυβοι της πόλης καταλάγιασαν, η μνήμη δυνάμωσε και η εικόνα σου κατέκλυσε τη σκέψη μου. 

Thursday, February 09, 2017

διαχρονικο


¨...να λείπεις -

δεν είναι τίποτα να λείπεις

αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει,

θάσαι για πάντα μέσα σ΄ όλα εκείνα

που γι΄ αυτά  έχεις λείψει,

θάσαι για πάντα

μέσα σ΄ όλο τον κόσμο..."

[Γ.Ρίτσος]



Monday, January 30, 2017

αιθαλομιχλη


Κάθε βράδυ, και νύχτωνε νωρίς αυτήν την εποχή, κοιτούσε τα φώτα της πόλης. Η ομίχλη, η υγρασία, η αιθάλη έκαναν την ατμόσφαιρα ορατή, σχεδόν χειροπιαστή έτσι όπως φωτίζονταν κάθε βράδυ, σε κάθε δρόμο σε κάθε σταυροδρόμι. Εκεί όπου σμίγουν και χωρίζουν οι ζωές μας. Οι ανεπαίσθητες σταγόνες της βροχής που άρχιζαν να πέφτουν του θύμισαν το "Rain and tears are the same..." όπως το τραγούδησαν κάποτε κάποια μεγαλύτερα παιδιά απο τον  ίδιο, οι ¨Aphrodite's Child".
Ανέβασε καλά τον γιακά του κι έσφιξε το κασκόλ του συνεχίζοντας το περπάτημα.
Η βραδυνή ομίχλη τον μετέφερε σε άλλες εποχές, όπως τον πρωταγωνιστή στην υπέροχη ταινία του Γούντυ Άλεν: ¨Μεσάνυχτα στο Παρίσι" .

Friday, January 27, 2017

απρόοπτο


Πρωτα ακουστηκε η φωνη της

Επειτα ακολουθησε η παρουσια της

Κι οταν εφυγε

Κρατησα και τα δυο

Ως βραδυνο ονειρο


Labels:

Sunday, January 08, 2017

Αριαδνη


Η "Αριάδνη" ήρθε με άγριες διαθέσεις και πολικές θερμοκρασίες. Πριν το ξημέρωμα είχε αρχίσει χιονόπτωση με τις νιφάδες να στροβιλίζονται στον ρυθμό του παγωμένου αέρα μέχρι να πάρουν θέση πάνω σε κάποια στέγη, δίνοντας μια διαφορετική φωτεινή κι απόκοσμη ανταύγεια στο νυχτερινό τοπίο. Σηκώθηκε και συνδαύλισε τη φωτιά που άρχισε να ζωηρεύει ξανά. Ο αρχέγονος τρόπος επιβίωσης του ανθρώπου, σκέφτηκε, όταν περιδιάβαινε τις παγωμένες στέπες εξερευνώντας τον πλανήτη που του έλαχε. Έβαλε το μπρίκι στη χόβολη και χαμογέλασε φέρνοντας στη μνήμη τους καουμπόυδες στην άγρια δύση. Το δώμα φωτίζονταν ήδη αρκετά από την εξωτερική ανταύγεια της χιονισμένης περιοχής και συντονίστηκε στο τρίτο πρόγραμμα. Η γάτα του άλλαξε πλευρό και συνέχισε τον ύπνο της. Άραγε να βλέπει κι όνειρα ή είναι μόνο ανθρώπινη ιδιότητα; Η ατμόσφαιρα ήταν χαλαρή κι ο κόσμος ησύχαζε ακόμη. Άναψε ένα τσιγάρο και κάθισε αναπαυτικά, απολαμβάνοντας όσο χρόνο του αναλογούσε κι αφέθηκε στον αέναο ρυθμό της ζωής να τον παρασύρει όπως μια τυχαία νυφάδα χιονιού στο σύντομο ταξίδι της.
"Life is a matter of being born;but Art is a question of being alive"
[e.e.cummings] 

Labels:

Friday, January 06, 2017

παντος καιρου


Καθάρισε πρώτα τα εξωτερικά σκαλοπάτια του σπιτιού.
Επειτα τίναξε και λίγο το χαλί του καθιστικού, ξεβολεύτηκε ο γάτος, γέμισε με ξύλα το τζάκι.
Προμηθεύτηκε λίγα εδέσματα και τα βιβλία που είχε παραγγείλει και περίμενε ...το νέο κύμα κακοκαιρίας, ξεκοκαλίζοντας τα απομεινάρια μιας άδειας, στις αγαπημένες του αναγνώσεις αλλά και σινεμελωδίες...
'The Best Offer" Ennio Morricone

Labels:

Guests
counter on blogger