Saturday, October 06, 2018

καθε μερα εχει τ' ονομα σου

 
     
 Οι μερες που περναει μαζι της ειναι βασανιστικες γιατι τελειωνουν γρηγορα.
Οι ωρες τρεχουν τον χρονο, κι η εβδομαδα χανεται πριν καλα καλα ξεκινησει.
Οι μερες δεν του φθανουν. Οι ωρες γινονται σχεδον λεπτα, δευτερολεπτα,
νερακι που κυλαει, αμμος που χυνεται μεσα απο τα χερια του.
Μια κλεψυδρα η καθε μερα που χανεται μαζι της μεχρι να ξημερωσει η επομενη.
Καθε μερα παιρνει τ' ονομα της. Δεν είναι πια η Δευτερα, η Τριτη,
η Τετάρτη, η Πεμπτη, η Παρασκευη...

"...βράδυ Σαββάτου κι εσύ ‘σαι κάπου / 
άραγε πού να βρίσκεσαι για τι να λες
περνάει ο χρόνος βαρύς και μόνος /  

κι όλες τις σκέψεις μου για σένα δεν τις θες
βράδυ Σαββάτου ζω στη σκιά του / ...."


 [Χ.Κυριαζης / Β. Παπακωνσταντινου]


Monday, October 01, 2018

ολισθηροι δρομοι


Δεν ειμαι σιγουρος αν ειναι απο τη βροχη οι σταγονες γυρω απο τα ματια μου, ισως να ειναι κι απο την αποσταση που μας χωριζει αν και τοσο κοντα. Δεν ξερω αν ειναι μονο απο τη χαμηλη θερμοκρασια το κρυο που νιωθω η επειδη δεν ειμαι εγω εκεινος  που σ΄εχει  κοντα του. Δεν ειναι μονο ο χειμωνας που ερχεται, αλλα και η ταχυτητα που φευγεις οπως ο σκιερ στη ραμπα της καταβασης για το αλμα του μεχρι το φεγγαρι.

"You are all I long for
 All I worship and adore"

[Fly Me to the Moon]

Wednesday, September 19, 2018

απο Σεπτεμβη...

Οι τεντες παραμενουν ακομη νωχελικα κατεβασμενες στα μπαλκονια. Κρατανε ακομη πανω τους τον ηλιο και το αποκαλοκαιρο. Σε λιγο θα αρχισουν κι αυτες να μαζευονται, μαζι με τις μερες του Σεπτεμβρη.
Κι εμεις, θα υποχωρησουμε στα ενδοτερα της ψυχης μας...

"...θα συννεφιαζει πιο συχνα το πρωι / στο παραθυρο η ζωη μια σταλια / απο Σεπτεμβρη τα μονα κι οι ζυγοι..."
εμεις οι δυο...
[Λ.Ν.]

Friday, September 14, 2018

...εν σοφια


Καθε μερα, καθε πρωινο, μεχρι αργα μετα το μεσημερι ειναι μαζι του εκει
Καθε απογευμα, καθε βραδυ περιμενει την επομενη μερα.
Nα βρεθει παλι εκει να τη δει και να τη ξαναδει
Να την ακουει να ρωτα και να της απαντά, να της δειχνει να την καθοδηγει, να της μαθαινει τη δουλεια, να του μαθαινει τη ζωη
Καθε απογευμα, καθε βραδυ περιμενει την επομενη μερα.
Kαθε φορα σαν πρωινη δροσια, σαν αιωνια ανατολη.

"...μα αποψε γινε ανεμος κυμα και πανι
η πιο τρελη μου επιμονη αποψε γινε
ο μονος δρομος μου ξανα
η πρωτη κι η στερνη φορα..."



Wednesday, September 05, 2018

sophie


"Στα μάτια σου κατεβαίνουν κοπάδια
 τ' άστρα να ξεδιψάσουν..."
[Τ. Πατρικιος]

Νυχτερινη απεραντοσυνη,
μακρινη κι αγνωστη, προκλητικη γαληνη
κι ομως, ολος ο κοσμος εσυ
ο ζεστος ηλιος της μερας
η απομακρη ανταυγεια των αστεριων τη νυχτα
κι εγω ενας μικρος δορυφορος σου
[Caesar]

Labels:

Thursday, August 30, 2018

ηλιοτροπια



Θαμπωνει ακομη το φως του ηλιου στο λευκο χαρτι και στον ασβεστωμενο τοιχο. Τα γραμματα, οι λεξεις μου σε λιγο θα φυγουν, θα πεταξουν και θα βρεθουν κοντα σου. Κι οταν θαχεις καποια, μοναχικη ευκαιρια και τις διαβασεις, ενα μειδιαμα θα σχηματισουν τα χειλη σου. Κι υστερα παλι θα επιστρεψεις στα δικα σου, στους δικους σου, στις υποχρεωσεις σου. Κι ενα δροσερο αερακι της θαλασσας θα παιξει με τα μαλλια σου και θα παρασυρει τις λεξεις σκορπιζοντας τες στο απεραντο γαλαζιο.

Wednesday, August 15, 2018

αντανακλαση

Χρωματα που ταξιδευουν εικόνες που αλλαζουν, συναισθηματα που αφηνουν εντονα το αποτυπωμα τους. Λεξεις και σκεψεις που χανονται με το τελευταιο φως της μερας.
 Ατερμονες διαδρομες γυρω απο την υπαρξη σου. Ο ανεμος δροσιζει το ζεστο σου σωμα κι ενας ατελειωτος οριζοντας υποσχεται μακρινα ταξιδια. Ας πιουμε ακομη λίγο ριχνοντας και μερικες σταγονες στη θαλασσα, σπονδη σ ενα ζεστο και προθυμο για μικρες αποπλανησεις καλοκαιρι. "...ma due occhi che ti guardano / cosi vicini e veri / ti fanno scordare le parole / confondono i pensieri..."

Guests
counter on blogger