Sylvia Plath, 27 Οκτωβρίου 1932 – 11 Φεβρουαρίου 1963

 

« Μια αντανάκλαση μονάχα

στα μάτια όσων με αγαπούν » 

 

Εν πλω

 Στο ημερολόγιο γράψαμε: «Κυκλὼν και καταιγίς».

Εστείλαμε τὸ S.O.S μακριὰ σε άλλα καράβια, 

κι εγὼ κοιτάζοντας χλωμὸς τον άγριον Ινδικὸ

 πολὺ αμφιβάλλω αν φτάσουμε μία μέρα στὴ Μπατάβια...

~ Ν. Κ. 🖉

Κραυγές και ψίθυροι

Ο χειμώνας και η όμορφη θάλασσα ~

Τρέχεις στην αμμουδιά 

Αφήνοντας πίσω για λίγο 

Σημάδια από το περασμένο 

Ο ήχος της θάλασσας, 

Οι κραυγές από τα θαλασσοπούλια, 

Η αχλή και η καταχνιά 

Η αίσθηση της απόλυτης ελευθερίας και της αρμονίας...

 "Βρες αυτό που αγαπάς και άφησέ το να σε σκοτώσει..."

Ακόμη...

 "Σχεδόν σου τηλεφώνησα χθες.      

 Κι έχω χάσει το λογαριασμό 

πόσα χθες έχουν περάσει"

αχρονο

“Αηδίες—ο χρόνος έγινε για να κυλάει,
οι έρωτες για να τελειώνουν,
η ζωή για να πηγαίνει στο διάολο
κι εγώ για να διασχίζω το Άπειρο"✍️Τ.Λ.

 

 

 

Déjeuner du matin

 Il a mis le café

Dans la tasse

Il a mis le lait

Dans la tasse de café

Il a mis le sucre

Dans le café au lait

Avec la petite cuiller

Il a tourné

Il a bu le café au lait

Et il a reposé la tasse

Sans me parler

Il a allumé

Une cigarette

Il a fait des ronds

Avec la fumée

Il a mis les cendres

Dans le cendrier

Sans me parler

Sans me regarder

Il s’est levé

Il a mis

Son chapeau sur sa tête

Il a mis

Son manteau de pluie

Parce qu’il pleuvait

Et il est parti

Sous la pluie

Sans une parole

Sans me regarder

Et moi j’ai pris

Ma tête dans ma main

Et j’ai pleuré.

~Jacques PRÉVERT✍️