Saturday, July 07, 2007

ΜΕΤΑΞΙ


[Ο Ερβέ Ζονκούρ δεν είχε ξαναδεί ποτέ του εκείνη την κοπέλα, ούτε και την είδε ποτέ εκείνη τη νύχτα πραγματικά. Μέσα στο χωρίς φως δωμάτιο, ένιωσε την ομορφιά του κορμιού της και γνώρισε τα χέρια και το στόμα της. Την αγάπησε επί ώρες, με κινήσεις που δεν είχε ξανακάνει ποτέ του, αφήνοντας τον εαυτό του να μάθει μια βραδύτητα που δε γνώριζε. Στο σκοτάδι, δεν ήταν τίποτα να την αγαπήσει και να μην αγαπήσει εκείνη. Λίγο πριν την αυγή, η κοπέλα σηκώθηκε, φόρεσε το λευκό κινομό κι έφυγε...]
........................
Πρόκειται για μια ιστορία του 19ου αιώνα, απαλή, αέρινη σαν μετάξι & δυνατή σαν όλα τα στοιχειά της φύσης.
.................
[..Η Γαλλία, τα ταξίδια με πλοίο, το άρωμα της μουριάς στο Λαβιλλεντιέ, τα ατμοκίνητα τρένα, η φωνή της Ελέν..]
.........................
[..Ο Ερβέ Ζονκούρ αναχώρησε για την Ιαπωνία στις αρχές Οκτώβρη. Πέρασε τα γαλλικά σύνορα κοντά στο Μέτς, διέσχισε τη Βυρτεμβέργη και τη Βαυαρία, μπήκε στην Αυστρία, έφτασε με το τρένο στη Βιέννη και στη Βουδαπέστη, για να συνεχίσει μετά μέχρι το Κίεβο. Διέτρεξε πάνω σε άλογο δύο χιλιάδες χιλιόμετρα ρωσικής στέπας, πέρασε τα Ουράλια, μπήκε στη Σιβηρία, ταξίδεψε επί σαράντα μέρες μέχρι να φτάσει στη Λίμνη Βαϊκάλη, την οποία οι ντόπιοι ονόμαζαν : η τελευταία. Ξανακατέβηκε τον ποταμό Αμούρ, ακολουθώντας τα κινεζικά σύνορα μέχρι τον ωκεανό, και όταν έφτασε στον ωκεανό, σταμάτησε στο λιμάνι του Σαμπίρκ για δέκα μέρες, μέχρις ότου ένα πλοίο Ολλανδών λαθρέμπορων τον πέρασε στο Ακρωτήρι Τεράγια...]
Eκείνη την εποχή η Ιαπωνία, πράγματι βρισκόταν στο τέλος του κόσμου...
..........................
Και να σκεφθεί κανείς πως ... ο Ερβέ Ζονκούρ ήταν, από τους ανθρώπους που αγαπούν να παρευρίσκονται στη ζωή τους, θεωρώντας ανάρμοστη οποιαδήποτε φιλοδοξία να τη ζήσουν..
Θα έχετε παρατηρήσει πως αυτοί οι άνθρωποι παρατηρούν τη μοίρα τους με τον τρόπο που, οι περισσότεροι, συνηθίζουν να παρατηρούν μια βροχερή μέρα...]
...............
Αλλά...πόση απαντοχή & υπομονή μπορεί να δώσει μια οπτασία εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, για να γίνει & να ξαναγίνει το ταξίδι αυτό !

Το "ΜΕΤΑΞΙ" είναι του Αλεσσάντρο Μπαρίκκο, τον οποίο γνώρισα από ένα post τηςLittle Miss Sunshine. Είναι ένα μικρό διήγημα που σε συντροφεύει & σε ταξιδεύει στα σύννεφα Εlmelissa !.
Mπορεί να το διαβάσει κανείς την ώρα που απολαμβάνει τον απογευματινό του καφέ σε μια πλακόστρωτη αυλή στη σκιά ενός μεγάλου δένδρου σ' ένα ήσυχο αιγαιοπελαγίτικο νησί ή ταξιδεύοντας με το πλοίο, το τρένο....ή αφήνοντας να σε ταξιδέψει ο μάγος Alessandro Baricco
Όλες οι ιστορίες έχουν τη μουσική τους.. μια μουσική παράξενη, μερικές φορές σε αναστατώνει... Είναι σαν ν' ακούς να παίζουν τη σιωπή, και αυτούς που τη χορεύουν καλά τους κοιτάζεις και μοιάζουν ακίνητοι...


Labels:

28 Comments:

At 7/7/07 10:07 , Blogger elmelissa said...

"Πόση απαντοχή...πόση υπομονή...;
....όση αντέχει ο καθένας
Λατρεμένη η μουσική επιλογή....και δένει πολύ όμορφα με το κείμενο.
Σ'ευχαριστούμε caesar
Μια γλυκιά Καλημέρα :-)

 
At 7/7/07 10:44 , Blogger dodos said...

Άλλη μιά ενδιαφέρουσα πρόταση, λοιπόν- ευχαριστίες!

 
At 7/7/07 10:54 , Blogger CAESAR said...

αγαπημένη μου elmelissa, έχω την εντύπωση πως κανείς μας δεν ξέρει πόση αντέχει, παρά μόνο όταν οι περιστάσεις δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για να εκδηλωθούν πολλά συναισθήματα, μερικές φορές πρωτόγνωρα και για μας τους ίδιους, που μας εκπλήσσουν :)




φίλτατε dodos, είμαι σίγουρος ότι είναι από κείνες τις ιστορίες που θα σου αρέσουν & θα σε εμπνεύσουν για τα πανέμορφα σκίτσα σου !

 
At 7/7/07 11:22 , Blogger roidis said...

συγχαρητήρια για τις θεματικές επιλογές του ιστολόγιού σου.

καλημέρα.

 
At 7/7/07 13:18 , Blogger nakupenda said...

Η γνωριμία μου με τον Αλεσσάντρο έχει περιοριστεί έως τώρα στα "Όνειρα από γυαλί" και στην κινηματογραφική μεταφορά του "Θρυλου του 1900"... Ελπίζω φέτος, με ή χωρίς πλακόστρωτη αυλή, να τον εξερευνήσω και μέσα σε "Μετάξι" ;-)

 
At 7/7/07 13:44 , Blogger passer-by said...

Οταν παρευρισκεσαι στη ζωη σου χωρις να τη ζεις, ειτε δεν την αντιλαμβανεσαι στην πραγματικη της διασταση και προβαλλεις επανω της τη φαντασια σου, ειτε ζητας να τη ζησεις μεσα απο καποιον αλλο.

 
At 7/7/07 15:02 , Blogger CAESAR said...

roidis,

τί έκπληξη !
δεν το περίμενα,
Η γνώμη σου έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, σ' ευχαριστώ :)

Είναι μια διέξοδος κι αυτά τα θέματα, αν όχι έξοδος κινδύνου ;)



nakupenda,

πάμε καλά με την Ιταλική κουλτούρα βλέπω, και ναί, η ιστορία του πιανίστα στο πλοίο που έγινε θρύλος, είναι δική του !
εδώ έχουμε να κάνουμε με πραγματικό μετάξι ;)




passer-by
εγώ τουλάχιστον, όχι, δεν την έχω αντιληφθεί στην πραγματική της διάσταση. άλλοτε μου φαίνεται σαν σε μια αίθουσα με πολλαπλούς καθρέπτες, άλλοτε πάλι σαν τις "ζωές των άλλων" κι άλλοτε σαν ένα τεράστιο λούνα-παρκ, & μερικές φορές, σαν τους λαθρομετανάστες μέσα σε παλιά αμπάρια από σαπιοκάραβα...

 
At 7/7/07 15:15 , Blogger passer-by said...

@caesar

Εννοειτε οτι το λουνα παρκ δεν ειναι η πραγματικη διασταση;;

 
At 7/7/07 15:24 , Blogger CAESAR said...

Δεν είναι η μόνη πραγματική διάσταση.

 
At 7/7/07 23:26 , Blogger elmelissa said...

M' αρέσουν οι ιστορίες που με ταξιδεύουν. Σ' ευχαριστώ πολύ. Και καθώς σε δύο βδομάδες θα έχω πολλές ώρες ταξιδιού μπροστά μου, κάνω τη λίστα μου με τα απαραίτητα βιβλία.
Να είσαι πάντα καλά και να μας γνωρίζεις με τόσο όμορφο τρόπο βιβλία, μουσικές, ταινίες....:-)

 
At 8/7/07 10:59 , Blogger CAESAR said...

Ελπίζω να είναι ευχάριστο ταξίδι elmelissa, για διακοπές ίσως ?!

[..άδειασα & ξαναγέμισα τον ταξιδιωτικό μου σάκο. "Μόνον τ' απαραίτητα", είπα. Κι ήταν αρκετά γι' αυτή τη ζωή - και για πολλές άλλες ακόμη...]

(Οδ. Ελ.)

 
At 8/7/07 12:49 , Blogger elmelissa said...

"...και για πολλές άλλες ακόμη..."
Υπέροχος Ελύτης...είμαστε πολύ τυχεροί που τον έχουμε...που γεννήθηκε στην Ελλάδα και που μπόρεσε να την εξυμνήσει- αυτήν και τα πάθη της -πλάθοντας τη γλώσσα την ελληνική, όπως μόνο αυτός μπορούσε.

Ναι....ευχάριστο (ελπίζω) ταξίδι διακοπών ...στην άλλη μεριά του πλανήτη....
Εύχομαι κι εσύ να έχεις ήδη προγραμματίσει τις διακοπές σου...και να περάσεις όμορφα όπου κι αν πας !

 
At 8/7/07 14:06 , Blogger neutrino said...

ταξιδι στην ανατολη, μεσα απο λιγες γραμμες.. αλλη μια πανεμορφη προταση, για την οποια ομολογω δεν ειχα ιδεα.
[θα ειναι ομορφα να διαβαζεις το "μεταξι", σε μια παραλια, με τα ακροδαχτυλα μεσα στη θαλασσα και το νερο να τα χαιδευει με ενα.. μεταξενιο χαδι!]
τι ταξιδιαρικες εικονες μου εφτιαξες παλι caesar!
καλημερα και ναχεις μια ομορφη Κυριακη

 
At 8/7/07 16:36 , Blogger CAESAR said...

[θα ειναι ομορφα να διαβαζεις το "μεταξι", σε μια παραλια, με τα ακροδαχτυλα μεσα στη θαλασσα και το νερο να τα χαιδευει με ενα.. μεταξενιο χαδι!]

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - ---

[θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό
στάλα τη στάλα συναγμένο απ' το κορμί σου
σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό,
που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν]

/ Τραβερσο/

 
At 8/7/07 17:56 , Blogger neutrino said...

μα με τον Καββαδία με προκαλείς:
[..oι πολιτείες ξένες να μας δέχονταν
οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες
Κι εγώ σ’ αυτές απλά να σε εσύσταινα
σαν σε παλιές γλυκές μου αγαπημένες

Κάτι που θα ‘κανε τα υγρά παράδοξα σου μάτια
Που αβρές μαθητριούλες τ’ αγαπούν και σιωπηροί ποιητές
Χαρούμενα και προσδοκία γεμάτα να γελάσουνε
Με κάποιο τρόπο που όπως λεν δεν γέλασαν ποτέ

Γνωρίζω κάτι που μπορούσε βέβαια να σε σώσει
Εγώ που δεν σε γνώρισα ποτέ για σκέψου εγώ
Ένα καράβι να σε πάρει Καίσαρ να μας πάρει
Ένα καράβι που πολύ μακριά θα τ’οδηγώ..]

 
At 8/7/07 18:44 , Blogger aisthisis said...

Το ενδιαφέρον μου για τα μπλογκς όλο και λιγοστεύει. Σου εύχομαι λοιπόν καλό καλοκαίρι. Το φθινόπωρο θα τα ξαναπούμε.

 
At 8/7/07 21:02 , Blogger CAESAR said...

[...κάτι που θά 'κανε γοργά να φύγει το κοράκι,
που του γραφείου σας πάντοτε σκεπάζει τα χαρτιά'
να φύγει κρώζοντας βραχνά, χτυπώντας τα φτερά του
προς κάποιαν ακατοίκητη κοιλάδα του Νοτιά..]
.....................
Νετρίνα είσαι άπαιχτη πάλι, μ' έστειλες που λένε :)
έτσι είναι, υπάρχει & ο Καίσαρ Εμμανουήλ, όχι μόνο ο Ιούλιος ;))

>>>>
ΥΓ: άκου να σ' έβλεπε aux Champs Elysees, να φωνάζεις στους περαστικούς: New York Herald Tribune!!! New York Herald Tribune!!
θα μπορούσε τουλάχιστον να σε φανταστεί να ....περπατάς λικνιζόμενη στον ρυθμό του VALS DE AMELIE ;))))

 
At 8/7/07 21:09 , Blogger CAESAR said...

Aisthisis ,

Το αποτύπωμά σου είναι έντονο.
Στο χρόνο & στο λόγο σου που άφησες.
Η παρουσία σου, όπου κι αν είσαι, & όπου κι αν πας θα είναι πολύτιμη.

Καλό καλοκαίρι Aisthisis

Σ' ευχαριστώ...

 
At 9/7/07 16:14 , Blogger aisthisis said...

Με συγκίνησες! Σ' ευχαριστώ κι εγώ.

 
At 10/7/07 04:10 , Blogger Pegasus said...

Το συγκεκριμμένο έργο το είδα στον κινηματογράφο... δε μπορώ να περιγράψω πόσο έκθαμβη έμεινα μπροστά στην πανδεσία των χρωμάτων και του φωτός που βγαίνει από αυτή τη σκοτεινή ιστορία...

Καλησπέρες! :)

 
At 10/7/07 06:04 , Blogger CAESAR said...

Pegasus,
εδώ ξημερώνει, τα χρώματα ζωηρεύουν, σε ουρανό & θάλασσα, ας είναι μια καλή μέρα για όλους,

Καλημέρες :)

 
At 11/7/07 10:14 , Blogger sunshine said...

Δεν είναι υπέροχο? Να διαβάσεις και τον Ωκεανό... και τα Όνειρα από γυαλί.. και το Χωρίς Αίμα -μικρό αλλά γεμάτο ουσία. Πραγματικά είναι τόσο όμορφα αυτά που γράφει που δεν ξέρω ποιο να πρωτοδιαλέξω.. Το Μετάξι όμως... Καλημέρα!! :-)

 
At 11/7/07 15:29 , Blogger Debby said...

Είναι περίεργη φάση ο Μπαρίκκο!
Το σίγουρο είναι ότι είναι εμπνευσμένος, ιδιόρρυθμος και σίγουρα ξεχωρίζει.
Εχω διαβάσει το "Ονειρα από γυαλί"... και θέλω να διαβάσω και κάποια στιγμή και κάτι άλλο εντελώς δικό του (είχα διαβάσει και μια διασκευή που έκανε στην γνωστή Ιλιαδα-απίστευτα όμορφη διασκευή).

Θα το έχω υπόψη και αυτό :-)

 
At 11/7/07 20:18 , Blogger CAESAR said...

Sunshine , Debby ,

κορίτσια σας ευχαριστώ για τις πληροφορίες :))
χρόνο χρειαζόμαστε όμως, χρόνο για την προσωπική μας ζωή.....

 
At 12/7/07 16:53 , Blogger nakupenda said...

Μια πεταλούδα είναι η ευτυχία
κι αν τη κυνηγάς, όσο τη ζητάς
δε θα σε καταδεχτεί.
Ρίξε το βλέμμα σου αλλού - μην ενδώσεις
ίσως μια στιγμή σου φανεί πως νιώσεις
τα ποδαράκια της στον ώμο σου :)

 
At 13/7/07 20:05 , Blogger CAESAR said...

Η πεταλούδα πάντα θα πετάξει
αφήνοντας στα δάχτυλα τη γύρη.
Θρόισμα το αντίο, το χέρι σου μετάξι,
κι εχάθηκες. Από το παράθυρο
η πεταλούδα πάντα θα πετάξει...
καλή μου nakupenda :)


[ Κ. Κ. ]

 
At 25/7/07 23:43 , Blogger melenia said...

Το διάβασα το "Μεταξι" caesar, πανεμορφο. Σ' ευχαριστώ για άλλη μια φορά για τις πάντα ευαίσθητες επιλογές σου.
Πρωην elmelissa
Καλό καλοκαίρι!

 
At 27/7/07 22:45 , Blogger CAESAR said...

melenia ,
Αλεπάλληλες συμπτώσεις μας οδηγούν στις επιλογές μας.
Παραμένει όμως δύσκολη υπόθεση η σωστή επιλογή ;))
Το καλοκαιράκι καλά κρατά ακόμη...

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home

Guests
counter on blogger