Monday, June 04, 2007

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ



Ποιά αιτία είναι εκείνη που μπορεί να ωθήσει έναν άνθρωπο να κάνει κάτι, που κατά γενική ομολογία δεν είναι και τόσο συνηθισμένο;
Το πάθος κι ο έρωτας για κάτι που θαυμάζει & αγαπά; Η περιέργεια και η αναζήτηση; Το μάταιο της ύπαρξής του; Ο στόχος μιας ολόκληρης ζωής; Ο ελεύθερος χρόνος που πιθανόν να διαθέτει με τα απαραίτητα χρήματα; Η δύναμη του χαρακτήρα του; ή κάτι άλλο ακόμη;
Ποτέ δεν θα το μάθω, τουλάχιστον για την κα Καθλιν Σιαρλς.
Διαβάζω στην εφημερίδα: Ενενηντάχρονη Βρετανίδα ταξίδεψε με ταξί από τη χώρα της ως τη Νάουσα Ημαθίας για μια ημίωρη επίσκεψη στον τόπο όπου δίδαξε ο Αριστοτέλης. Η Καθλιν Σιαρλς ναύλωσε ταξί & με μόνη συντροφιά τη νοσοκόμα της, διήνυσε χιλιάδες χιλιόμετρα οδικώς για να επισκεφθεί την "Σχολή Αριστοτέλη" που ιδρύθηκε πρόσφατα κοντά στη Νάουσα, στη θέση "Ισβόρια" όπου βρίσκεται η αρχαία μακεδονική πόλη Μίεζα, & που το Νυμφαίο της έμεινε στην ιστορία γιατί εκεί δίδαξε ο φιλόσοφος Αριστοτέλης τον νεαρό Αλέξανδρο, λίγο μετά τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ.
Η 90χρονη Βρετανίδα καθηγήτρια Κάθλιν Σιαρλς μελετούσε επί δεκαετίες την αρχαιοελληνική γραμματεία και είχε ένα όνειρο: πριν φύγει από τη ζωή να γνωρίσει και να «προσκυνήσει» τον τόπο όπου το 342 π.Χ. ο φιλόσοφος Αριστοτέλης δίδαξε στον έφηβο Μέγα Αλέξανδρο την κλασική ελληνική φιλοσοφία.
Η καταπόνηση του ταξιδιού δεν στάθηκε εμπόδιο. Η υπέργηρη Βρετανίδα καθηγήτρια περιηγήθηκε τα ερείπια του ιερού χώρου στο «Νυμφαίο της Μίεζας» και το νεόδμητο Πολιτιστικό Κέντρο της σχολής Αριστοτέλους για μισή ώρα. Αμέσως μετά μπήκε στο ταξί της και αναχώρησε για τη χώρα της.
Αλλά ο Αριστοτέλης είχε δώσει ήδη την απάντηση "Οι ανθρώπινες πράξεις οφείλονται σε μία ή παραπάνω από τις ακόλουθες επτά αιτίες: τύχη, φύση, καταναγκασμός, συνήθεια, λογική, πάθος, επιθυμία"

Labels:

22 Comments:

At 5/6/07 09:18 , Blogger dodos said...

Θαύμασα το κουράγιο της, όταν διάβασα την είδηση πριν λίγες ημέρες.
Μ' αρέσει η "αριστοτέλεια" προσέγγιση που αναδεικνύεις εδώ!

 
At 5/6/07 10:53 , Blogger CAESAR said...

dodos,
Κι εγώ το ίδιο, τη θαύμασα για την απόφασή της.
Ναι, παραμένει αξεπέραστος ο δικός μας :)!

 
At 5/6/07 13:57 , Blogger Paranoia said...

Αυτό λέγεται πάθος
αγάπη , έρωτας, λατρεία...
προσέγγιση
όλα μαζί...

καλή σου μέρα αγορίνα

 
At 5/6/07 20:30 , Blogger gitsaki said...

Επιθυμία και πάθος...Της μοιάζω αλλά τη ζηλεύω.

 
At 5/6/07 20:56 , Blogger passer-by said...

Σενάριο 2

Η κυρία αυτή είχε πλάσει στο μυαλό της μια ονειρική εικόνα.

Οταν έφτασε ομως στην Ελλάδα και είδε την κατασταση live, μπήκε στο ταξί και την έκανε τρέχοντας.

 
At 5/6/07 21:23 , Blogger CAESAR said...

Paranoia,
[Αυτό λέγεται πάθος
αγάπη , έρωτας, λατρεία...
προσέγγιση
όλα μαζί...]

Συμφωνώ & θα πρόσθετα, συσσωρευμένα για πολλά χρόνια, όλα αυτά, βρήκαν επιτέλους τη διέξοδο επισκεπτόμενη, έστω & τώρα, τα μέρη όπου δίδαξε ο αγαπημένος της φιλόσοφος...

ΥΓ: έδώ που τα λέμε, κι εγώ σε θαυμάζω για το μέτωπο που άνοιξες με τον "χοντρό" όπως τα περιγράφεις στο ημερολόγιό σου !




gitsaki
επιθυμία & πάθος, ξεπερνάνε πολλά εμπόδια !
σίγουρα της μοιάζεις & τη ζηλεύεις καλοπροαίρετα :)




"αιρετική" μου passer-by !
είναι πολύ πιθανό κι αυτό το σενάριο :))))

 
At 6/6/07 00:31 , Blogger neutrino said...

Ομορφη ειδηση!
Αυτος ο Αριστοτελης, ολα τα ειπε σ'αυτη τη φραση (και σε πολλες αλλες βεβαια). Ελπιζω μονο να μην εφαρμοσουμε την "μεσοτητα" του σε αυτη την επταδα και ακολουθησουμε ετσι μονο τον μεσαιο παραγοντα, τη συνηθεια....!

 
At 6/6/07 14:32 , Blogger gitsaki said...

@caesar:

Πάντα καλοπροαίρετα!

 
At 6/6/07 15:49 , Blogger Μαρω_Κ said...

Μέρες το διαβάζω και δεν ξέρω τι να σου γράψω.
Σκέφτομαι τις μεγάλες αλλαγές που κατά καιρους έκανα στην ζωή μου και δεν μπορώ να καταλήξω από τι προκληθηκαν.
Αβυσσος και συγκυρίες πάνε μαζί.
Κι όπου μας βγάλουν!

 
At 6/6/07 19:21 , Blogger CAESAR said...

Nετρίνα,
Έξις, δευτέρα φύσις !
Πράγματι, η λέξη συνήθεια είναι συνδεδεμένη με την επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα ή κάτι τέτοιο περίπου.
Αλλά, κάπου νομίζω ότι, υπάρχει ένα δυσδιάκριτο όριο όπου μπορούν να δημιουργηθούν οι κατάληλες συνθήκες για να ξεφύγει κανείς από τη δύναμη της συνήθειας. Να υπερνικήσει δλδ την κεντρομόλο δύναμη της τροχιάς του & ν' ακολουθήσει άλλες καινούργιες διαδρομές. Eξαιρετικά δύσκολο βέβαια. Πρέπει να γίνει κάποια "πυροδότηση" ας πούμε :)




gitsaki,

en tout cas :)


Μαρω_Κ ,
Ίσως υπάρχουν κι άλλες αιτίες, άγνωστες ακόμη, στις οποίες υπακούουν τα γεγονότα που συμβαίνουν...

 
At 6/6/07 21:38 , Blogger sunshine said...

Εμένα ξέρεις τι μου κάνει εντύπωση;; Το πριν.. Πριν εκτελέσει το ταξίδι.. φαντάσου την επιθυμία της, την προετοιμασία της, το πάθος της...

 
At 7/6/07 00:33 , Blogger Desposini Savio said...

Πάθος - επιθυμία

 
At 7/6/07 06:26 , Blogger CAESAR said...

sunshine,
Nαι, το κίνητρο, η σφοδρή επιθυμία. Κι ευτυχώς πρόλαβε και τα κατάφερε. Έστω & για λίγο, όσο ήθελε, όσο χρειαζότανε.



Desposini Savio,
Πάθος - επιθυμία, για μια ζωή διαφορετική !

Καλή σας μέρα :)

 
At 7/6/07 22:27 , Blogger elmelissa said...

Αγαπητέ μου caesar πόσα πράγματα επιθυμούμε όλοι μας που συνεχώς αναβάλλουμε νομίζοντας πως ο χρόνος μας είναι άπειρος! Ίσως κι εμείς όταν γεράσουμε να αρχίσουμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας όσα η καθημερινότητα τα κάνει να μοιάζουν με όνειρα τρελά.
Καλό σου βράδυ!

 
At 8/6/07 07:22 , Blogger CAESAR said...

elmelissa καλημέρα,
Ακριβώς εκεί, στην τύρβη των καθημερινών υποχρεώσεων, βρίσκεται η αδυναμία πραγματοποίησης κάποιων ονείρων μας.
Όλα τα τοποθετούμε όλο & πιό μακρυά, τα προβάλουμε συνεχώς στο μέλλον, σε κάποια ευκαιρία λέμε συνήθως που θα μας τύχει...
Αλλά, ο μέν γέρων νέος υπήρξε, ο δε νέος άγνωστο εί ες γήρας αφήξετο ;))

 
At 8/6/07 09:40 , Blogger Άγνωστη said...

Βασικά μου άρεσε...πολύ όμως.. :))

 
At 8/6/07 13:20 , Blogger aggelika said...

Μπράβο στην γυναικα! έδειξε ένα σεβασμο στον πολιτισμο μας που ούτε εμείς οι ίδιοι δεν τον δείχνουμε...

 
At 8/6/07 19:24 , Blogger CAESAR said...

Άγνωστη ,

το περίμενα :)




aggelika,

ίσως, δεν ξέρουμε τί έχουμε !

 
At 8/6/07 21:01 , Blogger passer-by said...

@aggelika

Δεν έχω αποφασίσει αν πρόκειται για ασεβεια ή για συναισθηση του οτι δεν προκειται μονο για κατι στατικο και μνημειακο αλλά για κατι που υπαρχει μεσα μας (και κοιμαται βαθια και βαριομαστε να το ξυπνησουμε)

 
At 9/6/07 22:10 , Blogger xenia said...

Καλησπέρα caesar :-)

Απάντησή μου: Ο χαρακτήρας του (ενν. του ανθρώπου) που είναι γεμάτος από πάθος και έρωτα για ο,τιδήποτε αγαπά και θαυμάζει...

Παρόμοιος χαρακτήρας με τον δικό της (τουλάχιστον στο κομμάτι "πάθους και έρωτα για κάτι που θαυμάζει και αγαπά") δεν αναγνωρίζει αυτό το "που κατά γενική ομολογία δεν είναι συνηθισμένο" και αυτομάτως αυτή η "γενική ομολογία" είναι ό,τι πιο σχετικό μπορεί να υπάρξει (=τίποτα δεν είναι απόλυτο, ποιός ορίζει τί είναι "συνηθισμένο" και τί όχι, και με βάση ποιά κριτήρια;) και το "δεν είναι συνηθισμένο" γίνεται ό,τι πιο λογικό κι επόμενο θα μπορούσε ο άνθρωπος αυτός να κάνει...

Αυτά πιστεύω.

Χάρηκα για την γνωριμία!

Ξένια.

 
At 10/6/07 10:22 , Blogger CAESAR said...

Eίχα ήδη περάσει στο επόμενο ...βήμα σου:)

.........

Ίσως με στατιστικά κριτήρια να προσδιορίζεται κάτι ως συνηθισμένο.
Αλλά η ανθρώπινη πορεία μέχρι τώρα θάλεγα ότι προχωρά με τα μή συνηθισμένα :)

 
At 10/6/07 11:12 , Blogger CAESAR said...

Πιθανόν όμως να χρειάζονται & τα συνηθισμένα, για να πατήσει κάποιος σ'αυτά & να μπορέσει να κάνει το προσωπικό του "άλμα" όπως εδώ.
(πχ ο ταξιτζής για τη μεταφορά, η νοσοκόμα ως συνοδός για τα απαραίτητα κλπ)

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home

Guests
counter on blogger