Thursday, April 26, 2007

Όλα στο περίπου


Όλα στο περίπου, κατά προσέγγιση. Το οπτικό πεδίο περιορισμένο. Η φύση έχει την δική της άποψη και δημιουργεί το δικό της σκηνικό. Δεν είναι εύκολο να το διαμορφώσουμε διαφορετικά. Χρειάζεται υπομονή, για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, η εικόνα, η ατμόσφαιρα. Αν και μερικές φορές νομίζω πως είναι εξίσου όμορφα. Σχεδόν αινιγματικά. Δημιουργεί φρούδες ελπίδες για την πραγματικότητα. Οσο διαρκεί τουλάχιστον η θολή & απροσδιόριστη εικόνα του περιβάλλοντος.

"Με πλημμύρισαν τυφλές ελπίδες
από κείνη τη στιγμή που μ' είδες
πως θα είμαστε μαζί
Παραδόθηκα στο κοίταγμά σου
πίστεψα στα λόγια τα δικά σου
έπεσα μες στη φωτιά"

[ Π.Δουρδουμπάκης ]

21 Comments:

At 26/4/07 17:14 , Blogger elmelissa said...

Αγαπητέ μου caesar συμφωνώ απόλυτα με την ομορφιά του ομιχλώδους τοπίου. Και ναι η πραγματικότητα δεν είναι απαραίτητο να είναι πάντα θεατή.Ας αφήσουμε το μυαλό να πλάσει τις δικές του εικόνες.'Οσο κρατήσει.

 
At 26/4/07 18:31 , Blogger sunshine said...

Χμμ... αν ξεκαθαρίσει και ποτέ.. Γιατί πολλές φορές δεν ξεκαθαρίζει με τίποτα!

 
At 26/4/07 19:24 , Blogger Μαρω_Κ said...

Τοπίο στην ομίχλες η ζωή μας.
Και τυφλός οδηγός το ένστικτο μας!

 
At 26/4/07 19:33 , Blogger CAESAR said...

elmelissa,

ναί, μερικές φορές αφήνω τις σκέψεις & τις αισθήσεις να τρέξουν ελεύθερα, να χαθούν, χωρίς περιορισμούς & ορθολογισμούς
για ...όσο κρατήσει :)



sunshine,

είναι κι αυτό που λές, αλλά κάποτε το ξεκαθαρίζει και το φωτίζει μια ...ηλιαχτίδα !


μάρω,

μόνο το ένστικτο είναι αυθεντικό ακόμη, !!

 
At 26/4/07 23:02 , Blogger neutrino said...

Ωραιο και το θολο τοπιο -ετσι τα πλαθουμε ολα στο μυαλο μας οπως τα θελουμε εμεις.
[και το μπλογκινγκ μια ομορφη θολουρα ειναι.. Διαβαζουμε και πλαθουμε εικονες!]
Ολες στο περιπου. Ή μαλλον ολες στο "ακριβως". Αλλα στο δικο μας "ακριβως"..

 
At 26/4/07 23:19 , Blogger CAESAR said...

(...Όμως, ακόμα δεν μπόρεσα να καταλάβω / γιατί δεν πραγματοποιούνται τα ανθρώπινα όνειρα...,) neutrino

[ Τ. Λ. ]

 
At 26/4/07 23:37 , Blogger neutrino said...

με ξενισε αρχικα η διαδρομη απο τον Δουρδουμπακη στον Λειβαδιτη.. ομως τελικα ειναι απολυτα κατανοητη, αφου "νύχτωνε και τ’ άστρα φώτιζαν σιγά σιγά
το ακατανόητο του κόσμου" :)

 
At 27/4/07 01:25 , Blogger amo said...

Εκτιμώ τους ευαίσθητους άντρες.

Αγαπημένοι στίχοι.

 
At 27/4/07 03:32 , Blogger IdentityCafe said...

Nα σου πω την αληθεια, προτιμω την αβεβαιοτητα της προσεγγισης...
Οι βεβαιοτητες ειναι μεγαλυτερες αυταπατες τελικα!

Πολυ ωραιο ποστ Καισαρα.

 
At 27/4/07 21:44 , Blogger CAESAR said...

Νετρίνα,
για άλλη μια φορά σου εκφράζω τον θαυμασμό μου. Χαίρομαι για την ικανότητά σου να κατανοείς & συνεπώς να ισορροπείς τις περίπλοκες & λεπτές διαδρομές των στοχασμών. Είναι μια ικανότητα ιδιαίτερα χρήσιμη για έναν, πχ μάνατζερ, ας πούμε, με υπαρξιακές ανησυχίες ! :))




Καλή μου amo,

η ευαισθησία νομίζω ότι είναι εξίσου ενδιαφέρουσα, όταν υπάρχει και στις γυναίκες :)



IdentityCafe

ωραία το έθεσες, όπως πάντα !
Μille Merci

 
At 29/4/07 10:47 , Blogger Αίσθησις said...

...σχεδόν αινιγματικά...
Μένω σ'αυτή τη λέξη σου, γιατί εκφράζει σημαντικά την αίσθησή μου για τη ζωή και τα δρώμενα.
Μετά τόσο καιρό σε χαιρετώ, χαίρομαι για τα ωραία που γράφεις και εξηγώ ότι χάθηκα γιατί δικοί μου λόγοι απορροφησαν σε άλλους τομείς το ενδιαφέρον μου.
Σε φιλώ και σου εύχομαι μια αισθαντική Κυριακή.

 
At 29/4/07 12:23 , Blogger CAESAR said...

Αίσθησις !

τί ευχάριστη & απροσδόκητη έκπληξη,
...σχεδόν αινιγματική...:))
όντως η Κυριακή απέκτησε ήδη πιό όμορφη υπόσταση !
Σ'ευχαριστώ & σε ασπάζομαι αγαπημένη Άίσθησις.

 
At 29/4/07 15:22 , Blogger Άγνωστη said...

Τα μάτια είναι θολά ή έπιασε ομίχλη παντού ; Εγώ φτιάχνω την πραγματικότητα ή η πραγματικότητα εμένα ; ;)

(Λατρεμενοι στιχοι...επισης)

 
At 29/4/07 15:44 , Blogger φεγγαροαγκαλιασμενη said...

κι αν το τοπιο ειναι ηδη ξεκαθαρο??

 
At 29/4/07 18:00 , Blogger david santos said...

I have a surprise for my friend in Greko in mine blog. I am very been thankful.
Have a good weekend

 
At 29/4/07 18:17 , Blogger CAESAR said...

Αφέθηκα & χάθηκα γλυκά μέσα στις γραμμές σου Άγνωστη, περνώντας από την πραγματικότητα στον υπερβατικό κόσμο των αισθήσεων, γέρνοντας μαζί με τον απογευματινό ήλιο της Χαλκιδικής σ'ένα μειδίαμα της ψυχής:)
Σ'ευχαριστώ..


@ Με/το/φεγγάρι/αγκαλιά:
Αυτή η απορία θα μένει πάντα μετέωρη ανάμεσα σε μένα & στην πραγματικότητα και θα με ταλανίζει κάθε φορά που θα επαναλαμβάνεται, οιονεί... Θα σε θυμάμαι όμως κάθε φορά που θα βλέπω τους ασημένιους δρόμους του φεγγαριού σου, τις νύχτες, πάνω στη θάλασσα...

 
At 29/4/07 20:58 , Blogger Athanassios said...

Από τα πολύ ωραία άσματα φίλε...
Αν θες πάρε μια πρόσκληση που έχω για σένα στο juke-box.
Με ανοιξιάτικους χαιρετισμούς...

 
At 29/4/07 22:35 , Blogger dodos said...

"Όλα στο περίπου, κατά προσέγγιση": μεγαλύτερη ελευθερία στην φαντασία.

 
At 30/4/07 11:25 , Blogger CAESAR said...

Athanassios,
Mόνο ωραία άσματα ακούμε.
Τhx για την πρόσκληση. Άλλωστε είσαι ο ειδικότερος σ'αυτά. Διατί να το αποκρύψωμεν άλλωστε :))




@ dodos
... μεγαλύτερη ελευθερία στην φαντασία...

ή, η φαντασία στην εξουσία, όπως ήταν & το γνωστό σύνθημα του ΄68 ;)

 
At 30/4/07 16:27 , Blogger elena said...

οσες φορες βαδισα στο περιπου, μετα ολα ηταν ξεκαθαρα...

 
At 30/4/07 17:22 , Blogger CAESAR said...

elena,
κάποια μυστική πυξίδα θα έχεις μάλλον ;))

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home

Guests
counter on blogger