Monday, October 13, 2008

Τζον Γαβριηλ Μποργκμαν


Σαββατόβραδο, κατηφορίζοντας αργά την Αγ. Κωνσταντίνου για να συναντήσω την Ακομινάτου. Εκεί βρίσκεται ένα όμορφο & ζεστό θέατρο, το "Αλμα".
Η παράσταση αφορά το έργο του Henrik Ibsen "Τζον Γαβριήλ Μπόρκμαν"
Όταν δεν θέλεις εκπλήξεις & πειραματισμούς, ο συγγραφέας & οι πρωταγωνιστές του έργου είναι εγγύηση για μια υπέροχη θεατρική βραδιά.
Πράγματι, από τη μια ο Ίψεν, ανατόμος της ανθρώπινης ψυχής, διεισδυτικός στους ανθρώπινους χαρακτήρες χωρίς περιττές & φλύαρες ιστορίες, και από την άλλη ένα δυναμικό πρωταγωνιστικό γκρούπ με τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο, τον Γιώργο Μοσχίδη, την Κατερίνα Μαραγκού & την Νόνη Ιωαννίδου, καταφέρνουν να απογειώσουν την παράσταση.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται γύρω από έναν άνθρωπο που, προσπαθώντας να αναρριχηθεί στην ιεραρχία μιας τράπεζας θα απαρνηθεί τα αισθήματά του για την αγαπημένη του & θα παντρευτεί την αδελφή της. Δεν σταματά όμως εδώ & συνεχίζει να ακολουθεί ξέφρενα τις σειρήνες του πάθους για την εξουσία & την δύναμη, που θα τον φέρουν τελικά στην καταδίκη & στην φυλάκιση, πέφτοντας ο ίδιος θύμα των επιλογών του. Αφού εκτίει την ποινή του παραμένει για χρόνια έγκλειστος στο επάνω δωμάτιο του σπιτιού του, αποκομμένος όχι μόνο από κάθε κοινωνική συναναστροφή αλλά και από τη σύζυγό του με την οποία έχει αποκτήσει κι ένα γιό. Μοναδική του συντροφιά ένα κορίτσι που έρχεται για να παίζει στο πιάνο του τον "χορό του θανάτου" και ένας φίλος του ο Φόνταλ. Όταν έρχεται να μείνει στο ίδιο σπίτι & η αδελφή της γυναίκας του, οι διάλογοι που ακολουθούν στην πορεία του έργου, αναδεικνύουν τόσο το μέγεθος του Ίψεν όσο & των πρωταγωνιστών της παράστασης. Ένα μικρό δείγμα ανάμεσα στον Μπόργκμαν & στον Φόνταλ: « Η φιλία μας στηρίζεται στο ότι, τόσο καιρό, ο ένας έλεγε ψέματα στον άλλο και τροφοδοτούσε το εγώ το άλλου».
Νομίζω όμως ότι τον πρώτο και τελευταίο λόγο στο έργο του Ίψεν τον έχουν οι γυναίκες, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτεται το γνωστό διαχρονικό ιψενικό τρίγωνο !

Labels:

10 Comments:

At 14/10/08 02:12 , Blogger Monaliza said...

είχα ακούσει γι' αυτήν την παράσταση ''στο θέατρο της κυριακής'' στην ΕΡΑ2.
επειδή εδώ πάνω πέρσι είμασταν απασχολημένοι με μεγάλους ηθοποιούς που μεγαλούργησαν στο κθβε, η μοίρα με έστειλε να διαβάσω το έργο από βιβλίο. μόνο έτσι είναι να ''βλεπεις'' θέατρο στη Θεσσαλονίκη.
ίσως τώρα που θα κατηφορίσω να καταφέρω να τη δω.

Caesar καλό ξημέρωμα....

 
At 14/10/08 07:13 , Blogger CAESAR said...

@ monaliza ,
το ξημέρωμα με βρίσκει ν' απολαμβάνω τις πρώτες γουλιές του ζεστού καφέ:)

Ευτυχώς το κρατικό ραδιόφωνο (Γ' Πρόγραμμα) συνεχίζει να μεταδίδει θεατρικές εκπομπές από το πλούσιο αρχείο της ΕΡΑ κάθε εβδομάδα!

Το ότι διάβασες ήδη το έργο από βιβλίο σε κάνει να βρίσκεσαι ήδη σε πλεονεκτική θέση όταν καταφέρεις να παρακολουθήσεις & την παράσταση γιατί θα έχεις εντρυφήσει ακόμη καλύτερα στους χαρακτήρες του!

 
At 14/10/08 15:19 , Blogger όλα θα πάνε καλά... said...

Έχω δει το έργο πολλά χρόνια πριν,με άλλη διανομή.Αλλά Μιχαλακόπουλος και Μοσχίδης με κάνουν πάντα να θέλω να παρακολουθώ ό,τι κάνουν.Το έχω στα υπ'όψιν.

 
At 14/10/08 16:37 , Blogger CAESAR said...

@ όλα θα πάνε καλά...
H αλήθεια είναι ότι είμαι κι εγώ εκστασιασμένος από αυτούς τους καταπληκτικούς ηθοποιούς !
Άλλη μια φορά τους είχα παρακολουθήσει στο Εθνικό με τον "Ρινόκερο" του Ιονέσκο

 
At 14/10/08 20:07 , Blogger prasino liker said...

Ειναι αναταση ψυχης οταν υπαρχουν θεατρικες παραστασεις που ξευφευγουν απο το τηλεοπτικο θεατρο.Δυστυχως πολυ λιγες ειναι αυτες μια και ο περισσοτερος κοσμος προτιμα τις πιο ευπεπτες.
Πολυ ομορφη η διηγηση σου Caesar.

 
At 14/10/08 20:41 , Blogger CAESAR said...

@ prasino liker,
O Γ. Μιχαλακόπουλος έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μου, ιδιαίτερα όταν συμμετέχει με τον Γ. Μοσχίδη είναι ένα αξεπέραστο δίδυμο!
Όπως είπε κι ο ίδιος σε μια συνέντευξή του για το έργο αυτό του Ίψεν: "...πρόσωπα που αγαπήθηκαν, που πρόδωσαν και προδόθηκαν, έρωτες που χάθηκαν, ανθρώπινες υποστάσεις που συγκρούονται με τον εαυτό τους, τα όνειρα και τις ελπίδες τους. Διεκδικούν, καλλιεργούν ψευδαισθήσεις, αλλά είναι και έτοιμα να συμφιλιωθούν με την πιο σκληρή πραγματικότητα. Πέφτουν τα κλειδιά το ένα πάνω στο άλλο και το δράμα ολοκληρώνεται στην παγωνιά της νύχτας.."
καταλαβαίνει κανείς ότι πρόκειται για τις πιο αυθεντικές καταστάσεις που συντρέχουν την ζωή μας & σχεδόν μετέχουμε σε κάποιους από τους χαρακτήρες που ξετυλίγονται ενώπιόν μας, στη σκηνή:)

 
At 15/10/08 23:25 , Blogger kat. said...

εγώ πάλι.. είδα σήμερα το "Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης" και δεν μπορώ να πω πως πέταξα και από την χαρά μου..
όλοι πέρσι που παιζόταν στην Θεσσαλονίκη, είχαν λυσσάξει από χαρά και έβγαιναν από την παράσταση κλαίγοντας από τα γέλια.
ε.. λοιπόν εγώ έπιασα τον εαυτό μου να μην γελάει με όλες τις ατάκες..
ήταν πολύ καλό! όχι όμως και το έργο που θα σου αλλάξει την ζωή!

 
At 16/10/08 21:15 , Blogger CAESAR said...

@ kat.
το έργο που θα σου αλλάξει τη ζωή είναι εκείνο όπου πρωταγωνιστές & σκηνοθέτες είμαστε εμείς οι ίδιοι:)

τώρα, σ' αυτό που αναφέρεσαι δεν έτυχε να το παρακολουθήσω, όμως εμπιστεύομαι την αίσθηση που σου προκάλεσε, γιατί πιστεύω ότι η κωμωδία είναι πιό δύσκολη από το δράμα!

 
At 17/10/08 21:31 , Blogger 3 parties a day said...

Τι μου θύμισες με το ποστ σου...
Παρακολουθούσα μαθήματα υποκριτικής κάποτε και το έργο που ανεβάσαμε την τελευταία χρονιά ήταν ο Τζον Γαβριήλ Μπρόργκμαν... Ακόμα θυμάμαι κάμποσα λόγια απ' έξω.
Η δική μας παράσταση είχε τα χάλια της τελικά, αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσω τους μήνες που κάναμε πρόβες, μήνες σημαδεμένοι από τρελά γέλια, καμιά φορά κι από κλάματα, και μερικές σπάνιες στιγμές όπου αισθανόσουν πως έπαιξες καλά, έπιασες έστω και για λίγο την ουσία αυτού του πράγματος που λέγεται θέατρο...
Δεν ξέρω αν η παράσταση θα παίζεται ακόμα μέχρι να κατέβω Ελλάδα, αλλά θα ήθελα να την δω.

 
At 17/10/08 23:25 , Blogger CAESAR said...

@3parties a day,
Υπέροχο αυτό που έκανες. Μήπως έπρεπε να συνέχιζες αυτή σου την ωραία προσπάθεια.
Η παράσταση θα παραμείνει όλη τη σεζόν κι ελπίζω να την προλάβεις. Σίγουρα θα την εκτιμήσεις ακόμη καλύτερα κι από εμένα, που ευχαρίστως θα την ξανάβλεπα !

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home

Guests
counter on blogger