Monday, December 20, 2010

Νυχτες του Δεκεμβρη

Κάπως παράξενες & ιδιαίτερες μου φαίνονται κάθε χρόνο οι "τελευταιες" του μέρες. Όσο λιγότερες μένουν κρεμασμένες στο ημερολόγιό μου, τόσο δυσκολότερα αποκόπτονται από αυτό. Κάθε βράδυ λοιπόν κοντά στα μεσάνυχτα, μόλις πλησιάσω το χέρι μου στο ημερολόγιο για να βγάλω απο εκεί τη μέρα που πέρασε πλέον, λες και δεν θέλει να ξεκολλήσει από τη θέση της. Σαν να αντιστέκεται ένα πράγμα, τέτοια εντύπωση. Κι όταν ο φωτισμός είναι ήδη αμυδρός φαντάζει τόσο έντονα σαν κάτι να θέλει να μου πει. Κάτι σαν: "γιατί δεν με κρατάς λίγο ακόμη, τουλάχιστον μέχρι το πρωί. Όλη τη χρονιά σου υποδεικνύουμε με ακρίβεια τις ημερομηνίες. Άφησέ με να μείνουμε ακόμη λίγο μαζί. Μήπως δεν το γνωρίζουμε ότι έχεις ήδη αγοράσει το καινούργιο σου ημερολόγιο; Κρύο και σκοτάδι έξω, περίμενε να ξημερώσει πρώτα και η άλλη μέρα." Κοντοστέκομαι λίγο διασταυρώνοντας το βλέμμα μας και νιώθω τη φωτιά στο τζάκι, σαν να μου λέει "δεν θέλω να σβήσω ακόμη, κοιμήσου εσύ κι άσε με να καίω μέχρι το πρωί". Νάτα μας λέω, έχουν συννενοηθεί μεταξύ τους. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Ας είναι σκέφτομαι, όλα έχουν ψυχή φαίνεται αυτές τις μέρες που είναι λίγο διαφορετικές. Όλα γίνονται εξωπραγματικά, σαν κάποιο πνεύμα να έρχεται και να τα ζωντανεύει. Άφησα τα πράγματα όπως είναι κι έριξα λίγα ξύλα ακομη στη φωτιά και ποτό στο ποτήρι μου πριν αρχίσει κι εκείνο να διαμαρτύρεται ότι το ξέχασα, ξαναπιάνοντας και το βιβλίο μου από τη σελίδα που το άφησα...

Labels:

5 Comments:

At 20/12/10 07:28 , Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Αχ, αυτό το ημερολόγιο. Καθορίζει με τέτοια βλοσυρότητα την ημερομηνία λήξης για όλα, ορίζει κάθε νέα αρχή. Αλλά, δυστυχώς, είναι άπονο. Δε χαρίζει ελπίδα, δε γράφει πότε ξεκινά αυτή η ελπίδα...

 
At 20/12/10 08:21 , OpenID teleytaios said...

Αυτά τα άυλα πράγματα είναι που ζωντανεύουν ή μήπως εμείς αυτές τις τελευταίες μέρες του χρόνου είναι που αλλάζουμε. Έστω και λίγο, έστω και προσωρινά, φευγαλέα...

 
At 20/12/10 09:46 , Blogger kovo voltes... said...

Σαν το τραγούδι του Μπίλυ "να γράφεις να τηλεφωνείς"...Όλα τα άψυχα αποκτούν ψυχή...Σαν να συμπάσχουν με όσα προκαλεί μέσα μας αυτή η περίοδος...

 
At 20/12/10 16:08 , Blogger penny said...

Τι υπέροχο να συνομιλούμε με το κάθετί,σαν να έχει ψυχή ή μήπως
έχει?Αυτή η συνομιλία, μας αποσπά απο την "κυριαρχία" του εαυτού και μας κάνει τρυφερούς συνεργάτες του θαύματος της ζωής..Ωραίες σκέψεις Caesar

 
At 20/12/10 19:20 , Blogger Caesar said...

Aπόλυτος άρχων δείμε σαν τροχονόμος χρονονόμος...


Nαί, μάλλον teleytaios κάτι συμβαίνει προς το τελος της χρονιας που μας επηρεαζει αυτη η υποθετικη χρονικη αλλαγη. Αυλο θα ελεγα κι αυτο το ταξιδι στο χρονο που αφηνει ομως σημαδια σε μας τους ιδιους


k/v λες να συμπάσχουν στο παροδικο της υπαρξης μας;)
"τρελο κοκτειλ σου σερβιρει το ποτηρι μου/τα κρυα χειλη του γυρευουν τα δικα σου/τσιγαρο σκετο σου προσφερει το πακετο μου/κι ολα τα σπιρτα μου αναβουν στο αγγιγμα σου"
και Βασίλης & Άλκης Υπεροχοι στιχοι!


Penny, γλυκειά μου είσαι στο στοιχείο σου έ; Αυτή η "κυριαρχία" είναι που μας καταδυναστεύει μάλλον ως εξελιξη του ειδους μας...

.............
περιεργα πραγματα συμβαινουν κι εδω με τους τονους,ποτε τους δεχεται & ποτε οχι

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home

Guests
counter on blogger