Saturday, January 03, 2009

H γυναικα αναμνηση

Ο χρόνος αλλάζει. Υποθετικά ή αργά, τουλάχιστον για τα μέτρα του ανθρώπου. Δεν αλλάζει κανείς και τη ζωή του κάθε χρόνο, ούτε το σπίτι του ή τη δουλειά του. Πολύ περισσότερο τις αναμνήσεις του. Παραμένουν όσα χρόνια κι αν περνούν. Ίσως να ξεθωριάζουν λίγο.

"...σερβίρει στον εαυτό του ένα παγωμένο ποτό και πηγαίνει στο δωμάτιο που περνάει τις περισσότερες ώρες του. Εκεί σε ένα μεγάλο πάγκο από λευκό ξύλο είναι ακουμπισμένος ευλαβικά ο υπολογιστής του, το στερεοφωνικό του, η συλλογή με τα CD και τις κασέτες του..."

Διαβάζει τα μηνύματα, αξιολογεί και σβήνει γράφει απαντά. Κανένα μήνυμα ομως από εκείνη. Του λείπει, σαν κάτι καλαίσθητο σ΄ένα κακόγουστο περιβάλλον. Συμβαίνει όμως κι αυτό, όπως κι όλα τα πράγματα, απλώς συμβαίνουν.

"..απόψε διαλέγει ένα CD και το βάζει να παίξει. Η μελωδία του κομματιού θρυμματίζει την ησυχία της νύχτας. Απο ποιόν τόπο ταξιδεύει η συγκίνηση; Ποιές λεπτές χορδές ονείρων χαϊδεύει; Υπάρχουν τραγούδια που ξαφνιάζουν την πραγματικότητα με τις βελούδινες νότες τους, εισβάλλουν μέσα της από πολύ μακριά σαν να έρχονται από κάποιον άλλο πλανήτη "Desire", επιθυμία, ακόμα θέλω να χορέψω αυτό το τραγούδι μαζί σου..."

[H γυναίκα ανάμνηση είναι η ιστορία μιας συνάντησης τη βαθύτερη ώρα της νύχτας η ιστορία ενός άνδρα, που ακολουθώντας μια ανάμνηση, ανασυνθέτει τον εαυτό του και αισθάνεται ελεύθερος πάλι να ερωτευτεί. Και ο έρωτας σαν αχτίδα φωτός εστιάζει σε ένα πρόσωπο, κάνοντάς το να λάμψει σε μια γκρίζα πραγματικότητα.]

Labels:

8 Comments:

At 3/1/09 14:02 , Blogger librarian said...

Ξεθωριάζουν αλλά μένουν εκεί. Καμιά φορά σου αφήνουν γεύση που δεν τη θες και προσπαθείς να τις θάψεις αλλά αυτές επανέρχονται με την πρώτη ευκαιρία. Μα δεν πειράζει.
Όλες αυτές, οι διαφορετικές, είμαι εγώ και οι άλλες εσύ.

"Από ποιόν τόπο ταξιδεύει η συγκίνηση; Ποιες λεπτές χορδές ονείρων χαϊδεύει;"
Όμορφο.

 
At 3/1/09 14:44 , Blogger Caesar said...

Τα υλικά μας είναι οι αναμνήσεις, η μικρή μας ιστορία, πάνω σ' αυτά προσπαθούμε να κρατηθούμε, να πατήσουμε, να θυμηθούμε ή να ξεχάσουμε και, να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στο δρόμο μας.
Μου άρεσε ο τελικός συλλογισμός σου έτσι όπως τις τοποθέτησες!

Η γραφή της κας Τσιτσεκλή είναι σ΄αυτό το όμορφο στίλ, στο μικρό της βιβλιαράκι "Η γυναίκα ανάμνηση"

 
At 3/1/09 20:24 , Blogger prasino liker said...

Caesar τις αναμνησεις τις φτιαχνομε,τις στολιζουμε η τις διορθωνουμε αναλογα με την συναισθηματικη μας κατασταση εκεινης της στιγμης.Πολλες φορες τις συνοδευουμε με το καλυτερο μουσικο κομματι.Απο ποιον τοπο ερχεται η συγκινηση;Moνο η πυξιδα που δημιουργει η ψυχη μας μπορει να απαντησει.Εστω και νοερα ενας χορος ειναι μαγικος.
Καλη χρονια Caesar με αναμνησεις που θα δημιουργηθουν τωρα και θα ειναι οι καλυτερες που εχουν υπαρξει στον δικο σου κοσμο.

 
At 3/1/09 22:33 , Blogger Caesar said...

@ prasino liker,
Απο την πυξίδα που δημιουργεί η ψυχή μας ! δεν θα μπορούσε να δοθεί καλύτερη απάντηση απο αυτή που έδωσες Likeraki.

"...ήθελε για άλλη μια φορά το ποτήρι του να γεμίζει ασταμάτητα, όχι για να ξεχάσει, αλλά για να θυμηθεί. Να επιπλεύσει πάλι ανάλαφρος πέρα από μυστικές πόρτες και να βρεθεί κοντά σε μυστικές παρουσίες, να τις αγγίξει με τη σκέψη του και να μιλήσει μαζί τους νοερά, βυθίζοντας το βλέμμα του στο βλέμμα τους..."

Σ' ευχαριστώ & για τις όμορφες ευχές σου που αναβλύζουν από την πανέμορφη ψυχή σου:)

 
At 4/1/09 16:24 , Blogger ΕΛΛΗΝ VS CHAOS said...

ΑΛΗΘΗΣ ΑΣΦΑΛΗΣ ΓΡΑΦΗ

http://ellhnkaichaos.blogspot.com/2009/01/blog-post_01.html

 
At 10/1/09 17:42 , Blogger ολα θα πανε καλα... said...

δεν ξέρω αν είναι ελεύθερος να ερωτευθεί ξανά.

 
At 12/1/09 10:36 , Blogger Caesar said...

@ ολα θα πανε καλα...
Γιατί όχι ;)

 
At 23/2/09 11:37 , Anonymous intelligence said...

This comment has been removed by a blog administrator.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home

Guests
counter on blogger