Thursday, March 21, 2013

kiss



Edvard Munch [kiss by the window] 1892

"Kαημος αληθεια να περνω του ερωτα παλι το στενο,
ωσπου να πεσει η σκοτεινια, μια μερα του θανατου
Στενο βαθυ και θλιβερο, που θα θυμαμαι για καιρο,
τι μου στοιχιζει στην καρδια, το ξαναπερασμα του.
Ας ειναι ωστοσο, τι ωφελει; Γυρευω παντα το φιλι
στερνο φιλι, πρωτο φιλι, και με λαχταρα ποση!
Γυρευω παντα το φιλι, που μου το ταξανε πολλοι,
κι ομως δεν μπορεσε κανεις, ποτε, να μου το δωσει
Ισως μια μερα οταν χαθω, γυρνωντας παλι στο βυθο
και με την νυχτα, μυστικα, γινουμε παλι ταιρι,
αυτο το ανευρετο φιλι, που το λαχταρησα πολυ,
σα μια παλια της οφειλη, να μου το ξαναφερει!
"

Ν. Λαπαθιωτης [ερωτικο] 1928


Ε. Αρβανιτακη. Το 1987 το ερμηνευει με την τελεια φωνη της, σε μουσικη επενδυση του Ν. Ξυδακη

2013 κι ολα παραμενουν αξεπεραστα και συνεχιζουν το ταξιδι τους στο χρονο.

Για την ημερα ποιησης αλλα και... επιβιωσης!


6 Comments:

At 21/3/13 22:19 , Blogger kovo voltes... said...

Η ποίηση δίνει δύναμη για επιβίωση...Σαν παλιά οφειλή του σύμπαντος. Μυστηριακά...;)
*υπέροχη επιλογή καίσαρα μου

 
At 22/3/13 00:08 , Blogger  said...

πολυ μου αρεσε αυτο το παιχνιδι καισαρα με τις χρονολογιες, διαχρονικη η τεχνη οποιασδηποτε μορφης, ζωγραφικη, ποιηση, τραγουδι!

για την ημερα σου αφηνω κομματι απο Ελυτη

''Τα δυο μικρά ζώα, τα χέρια μας
Πού γύρευαν ν’ ανέβουνε κρυφά το ένα στό άλλο
Η γλάστρα μέ το δροσαχί στίς ανοιχτές αυλόπορτες
Καί τα κομμάτια οί θάλασσες πού ερχόντουσαν μαζί
Πάνω απ’ τίς ξερολιθιές, πίσω άπ’ τούς φράχτες
Τήν ανεμώνα πού κάθισε στό χέρι σού
Κι έτρεμες τρεις φορές το μώβ τρεις μέρες πάνω από
τούς καταρράχτες''

καλο βραδυ αγαπητε :)

 
At 22/3/13 13:44 , Blogger prasino liker said...

Caesar τι να φταιει αραγε που χασαμε η που χανομε αυτη την γλυκα του φιλιου;Μαλλον πρεπει να κανομε rebranding ourselves (Tωρα το χαλασα ημερα ποιησης και χρησιμοποιω ορους του Πητερ Οικονομιδη οικονομολογου) αλλα ισως ετσι πρεπει να γινει .Να επαναπροσδιορισομε τους εαυτΟΥς μας και τους στοχους μας.Να αλλαξουμε για να κερδισουμε το φιλι την αγαπη τον ερωτα.Δεν εχουν χαθει ,απλως μενουν ναρκωμενα.
Καλη μερα λοιπον και//Για ενα καλυτερο αυριο θα μιλησουμε μεθαυριο//Ζαρκο Πεταν.

 
At 23/3/13 09:58 , Blogger Caesar said...

@ k/v,
Μάλλον το ένστικτο της επιβίωσης αντλεί δυναμη απ‘ οτιδήποτε μπορει θα έλεγα.

Όσο για την "οφειλή", πραγματι φαινεται να υπαρχει μια "επιστροφη" στο συμπαν.
Ο,τι "δωσουμε/επιλέξουμε" θα "λαβουμε"

Τυχαια επιλογη απο... ατυχα περιστατικα!



@ ❤ ,
Ναι, διαχρονικη & οποιασδηποτε μορφης, γιατι τεχνη ειναι και το να ζει κανεις...



@ Likeraki,
Συμφωνω, και για να παραμεινουμε στον Ζαρκο: "Η μονη ζωη που αξιζει καπως ειναι αυτη που βρισκεται μπροστα μας"

 
At 23/3/13 22:57 , Blogger  said...

αυτο ειναι τεχνικη..
το να ξερει να ζει κανεις :)

καλο βραδυ καισαρα

 
At 24/3/13 18:41 , Blogger Caesar said...

Η τέχνη ξεπερνά την τεχνική & ανακαλύπτει νέες τεχνικές

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home

Guests
counter on blogger