Friday, May 20, 2011

χωρις τελος


Θα 'θελα να κρατήσω το φως του ήλιου

πριν να δύσει...

και τη βροχή πριν φθάσει στο χώμα...

το ταξίδι δίχως τέλος 

και τα χέρια σου

για πάντα μες στα δικά μου

Labels:

8 Comments:

At 20/5/11 08:54 , Blogger ολα θα πανε καλα... said...

Η φωτογραφία που επέλεξες μου θύμισε έντονα την πτήση του Άγγλου ασθενή και τα όμορφα λόγια σου,το γράμμα της Catherine...
Καλημέρα,Caesar.


"My darling, I'm waiting for you — how long is a day in the dark, or a week? The fire is gone now, and I'm horribly cold. I really ought to drag myself outside but then there would be the sun. . . I'm afraid I waste the light on the paintings and on writing these words. We die, we die rich with lovers and tribes, tastes we have swallowed, bodies we have entered and swum up like rivers, fears we have hidden in, like this wretched cave. We are the real countries, not the boundaries drawn on maps with the names of powerful men. I know you will come and carry me out into the palace of winds. That's all I've wanted — to walk in such a place with you, with friends, on earth without maps... "

 
At 20/5/11 09:16 , Blogger Dee Dee said...

Πολυ ομορφο

αλλα γιατι;

Διακρινεται και μια επιμονη στο α-τελειωτο, πραγμα που αφαιρει την ολοκληρωση.
Ή μηπως οχι; ολοκληρωνεται στην αεναη προσμονη;
Ειναι κι αυτο μια προοπτικη...ενδιαφερον :)

Καλημεραααα :)

 
At 20/5/11 12:05 , Blogger kovo voltes... said...

Αέναο, ατελείωτο, άπιαστο...Τόσα "α" εμπόδια σε επιθυμίες. Απο την άλλη, αν πραγματοποιούνταν, μήπως θα ζούσαμε σε ένα "άνευρο, ανούσιο" σύμπαν?...Μάλλον κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις,ε?

 
At 21/5/11 08:47 , Blogger Caesar said...

@ ο/θ/π/κ
Πολλές φορές η αλληλογραφία φθάνει ή ξεπερνά ακόμη τη λογοτεχνία. Όπως και το εξαιρετικό απόσπασμα που παραθέτεις & παραπέμπει στις αξέχαστες κινηματογραφικές στιγμές από το ομώνυμο διήγημα του Μάικλ Ονταάτζε. Πολύ καλή επιλογή!
Καλημέρα :)



@ DD + k/v
Όπως έγραφε κι ο "Πρίγκηπας" ο Θεσ/κιός ποιητής Ν.-Α. Ασλάνογλου:
"Μου αρκεί να γεύομαι της απουσίας σου
την αίσθηση
μου αρκεί να γεύομαι του ιδεατού σου κόσμου
την αφή
Μου αρκεί να γεύομαι την αέναη προσδοκία"

 
At 25/5/11 11:00 , Blogger penny said...

Χωρις Τέλος.. σε ότι μας γεμιζει χαρά και ασφάλεια..Αιώνιο αίτημα ...Να με κρατάς για πάντα μες στα δυό σου χέρια...Μα η ζωή, μάς διαφυλάττει ευτυχώς! βάζει τέλος αργά η γρήγορα και εμείς αναγκαζόμαστε να πάμε μπροστά να ξαναγεννηθούμε απο στάχτες ,να ζήσουμε το καινούριο !Μήπως όμως το Χωρίς Τέλος σημαίνει ακριβώς την συνεχή Ροή?

 
At 28/5/11 22:38 , Blogger Caesar said...

@ Penny,
Πολλά πράγματα σημαίνουν πολλά & διάφορα. Ίσως μερικά τ' ανακαλύπτουμε. Κάποια άλλα ίσως δεν προλάβουμε...

 
At 29/5/11 00:15 , Blogger  said...

ρομαντικε μου caesar :)

 
At 7/10/11 14:41 , Blogger Ioanna said...

Ρομαντικό πολύ...

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home

Guests
counter on blogger