Monday, June 04, 2012

balcony

Έχω κάποια δουλειά να κάνω αλλά δεν θέλω να αφήσω ακόμη το μπαλκόνι. Είναι η εποχή του τώρα. Η μέρα έχει μεγαλώσει αρκετά. Η θερμοκρασία στα καλύτερα επίπεδα. Η μέρα θα ξαναμικρύνει, εγώ όχι. Γι αυτό κάθομαι ακόμη στο μπαλκόνι. Διαβάζω πολύ, γράφω λίγο. Να τώρα διαβάζω μια συνέντευξη του Π. Μπρικνέρ που σε κάποιο σημείο λέει: "...δύσκολα συμβιώνω με κάποιον, όπως επίσης δύσκολα ζω μόνος μου. Είμαι μοιρασμένος ανάμεσα στον πειρασμό της εργένικης ζωής και της μακροχρόνιας συμβίωσης..." και το υπογραμμίζω!
Είναι μεσημέρι, ήσυχα, με το καλοκαίρι ante portas και ποιος ξέρει τι άλλο μας περιμένει ακόμη. Κάποιος, απέναντι κόβει τα κλαδιά από ένα δένδρο που φθάνουν μέχρι το μπαλκόνι του, ίσως και να ήθελε να κόψει ολόκληρο το δένδρο  ο ψαλιδοχέρης με τόση ευκολία και ταχύτητα που τα κόβει αδίστακτα.
Ακούγοντας ένα cd με μουσικά έργα του Brahms, (Selig sind, die da Leid tragen) συνεχίζω το διάβασμα με τις σομόν σελίδες της εφημερίδας για τις οικονομικοτεχνικές προβλέψεις που δεν δείχνουν και τόσο ευοίωνες.
ένι γουέι, τα καλοκαίρια η ζωή μετακομίζει στα μπαλκόνια.

8 Comments:

At 4/6/12 18:47 , Blogger kovo voltes... said...

Αγαπημένη εικόνα του καλοκαιριού. Μπαλκόνι δροσερό την αυγή, πλημμυρισμένο φως στη ραστώνη του μεσημεριού και γεμάτο φως αστεριών το βράδυ. Χώρος αναμνήσεων και συναντήσεων...;)

 
At 4/6/12 18:48 , Blogger anagnostria said...

Σας καλησπερίζω καθώς περνώ από το ωραίο σας μπαλκόνι. Εγώ πάω να περπατήσω στο κοντινό πάρκο. Πράγματι, ωραία εποχή.

 
At 4/6/12 21:43 , Blogger Caesar said...

@ k/v
Εύγε, είναι η απόλυτη περιγραφή ενός χώρου που προσφέρει όλα αυτά τα απλά & ομορφα πράγματα στη ζωή μας. Τα θερινά μας ανάκτορα;))

@anagnostria
Δεν υπάρχει πιο ιδανικός χώρος για ανάγνωση το καλοκαιράκι. Αλλά και τα πάρκα τόσο απαραίτητα μέσα στον ιστό της πόλης, φευ δυσεύρετα όμως...
Καλησπέρα σας

 
At 4/6/12 22:27 , Blogger  said...

καλησπερα caesar

δεν ξερεις ποσο ταιριαζει αυτη σου η αναρτηση με το μεσα εξω μου στο δικο μου μπαλκονι.. παρακολουθωντας τις βολτες που κανει το φεγγαρι αναμεσα στα συννεφα

κατακιτρινο, ολολαμπρο και τελειος κυκλος..

αφιερωμενο ;)

 
At 5/6/12 06:46 , Blogger Caesar said...

@ ❤
Αχώριστος σύντροφος των μπαλκονιών κι αυτο, πάντα στην ώρα του...
Καλημέρα

 
At 5/6/12 10:14 , Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Πολύ ωραίο...

 
At 6/6/12 01:47 , Blogger prasino liker said...

//Σημερα η πολυτελεια εδραζεται σε ολα οσα ειναι σπανια.Στη μεθεξη με τη φυση ,στη σιωπη ,στο διαλογισμο,στην επανακτημενη βραδυτητα,στην ευχαριστηση να ζεις με τους δικους σου ρυθμους,στην γονιμη απραξια ,στην απολαυση των μεγαλων εργων του πνευματος ,τοσα προνομια που δεν αγοραζονται επειδη στην κυριολεξια ειναι ανεκτιμητα.....
Πασκαλ Μπρυκνερ
Νομισα οτι σομον θα ανεφερες τα τριανταφυλλα που θα σου κρατουσαν συντροφια ,αλλα δεν πειραζει μια και οι οικονομικες σελιδες εγιναν παναλαφρες με αυτο το χρωμα !!
Καλο σου βραδυ.

 
At 6/6/12 10:15 , Blogger Caesar said...

Thank δειμε


Likeraki,
θάλεγα οτιδήποτε σπάνιο παραμένει μια πολυτέλεια. Ίσως τα όσα ωραία περιγράφει ο Π.Μ. να μην έχουμε εκτιμήσει την πραγματική τους αξία.

Aν είχαν και το άρωμά τους, ακόμη καλύτερα:)

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home

Guests
counter on blogger