Sunday, August 29, 2010

διαδρομες

Το απόγευμα με βρήκε να κάθομαι στη βεράντα του 5ου ορόφου, λίγο πριν χαθεί ένας κουρασμένος ήλιος. Ένα τραγουδάκι με τη φωνή του Βασίλη έρχεται από κάπου και νιώθω να γλυστράω σ' ένα ταξίδι στο παρελθόν. Κοιτάζω προς τη δύση τον κατακόκκινο ουρανό και το βλέμμα μου ακολουθεί τα αεροπλάνα που φεύγουν σε διάφορους προορισμούς. Σε κάποιο από αυτά θα βρίσκεσαι καθισμένη δίπλα στο παράθυρο. Σε σκέφτομαι να ρίχνεις μια τελευταία ματιά από ψηλά πριν απομακρυνθείς προς τα δυτικά.
...σαν δυο φωτάκια βραδινού αεροπλάνου / τα δυο σου μάτια και χαράζουν τον αέρα / η αγκαλιά σου είναι η σκάλα του Μιλάνου / κι εγώ απόψε έχω επίσημη πρεμιέρα.....
Πάρε με πάρε με / μέσα σου να κρυφτώ / σαν να μην έζησα / πριν απ' το βράδυ αυτό....
Θέλω να δω το πρόσωπο σου ανθισμένο / να με φιλάς όλη τη νύχτα όσο αντέξεις
σαν φλιπεράκι γελαστό ξετρελαμένο / σου δίνω ακόμα μία μπίλια για να παίξεις
Κι ύστερα ξάπλωσε κοντά μου και κοιμήσου / εγώ θα πιάσω μια γωνίτσα στο κρεβάτι / όχι πως έχω το κλειδί του παραδείσου / μα σ' αγαπώ κι αυτό νομίζω είναι κάτι
....
[Στίχοι: Αφροδίτη Μάνου]

Τελικά το καλοκαίρι κάποιος το παίρνει μαζί του, δεν μπορεί να φεύγει μόνο του

9 Comments:

At 29/8/10 00:58 , Blogger  said...

χαιρομαι που βρισκω καποιον που ξενυχτα μαζι μου ;)))

γιατι οταν ειμαστε ερωτευμενοι να γινομαστε η μπιλια για να παιξει ο αλλος; και γιατι να απαιτουμε μονο μια μικρη γωνιτσα στο κρεββατι; και γιατι να τα δινουμε ετσι αλογιστα ολα; κι ειναι αραγε το παν η αγαπη;

λατρεμενο τραγουδι..


*εχει παντα ενα δροσερο αερακι στις βεραντες των πεμπτων οροφων..

 
At 29/8/10 09:22 , Blogger kovo voltes... said...

Έρωτας χωρίς να τα δίνεις όλα γίνεται? Έτσι απλά συμβαίνει. Έρχεται σαν δύο φωτάκια βραδυνού αεροπλάνου και σε απογειώνει.
Και ναι, το καλοκαίρι το παίρνεις μαζί σου. Φυλαγμένο σε ένα κουτάκι μέχρι την επόμενη φορά...
Πανέμορφη εικόνα, πανέμορφο τραγούδι

 
At 29/8/10 13:03 , Blogger Caesar said...

@ ❤
γιατί όταν σου συμβαίνουν όλα αυτά είσαι σίγουρα ερωτευμένη/νος:)

και κάπου διαφέρει ελαφρώς νομίζω η αγάπη από τον έρωτα ή κάνω λάθος;)


@ k/v,
Γίνεται? δεν γίνεται!
Καλά είναι να το παίρνεις μαζί σου, όταν σου το παίρνουν όμως;)

Ενιγουέι "Εγώ, όταν θα μεγαλώσω θα γίνω Σεπτέμβρης, έλεγε ο Αύγουστος" έγραφε η Κική Δημουλά

Ω μα κι αυτός ο Vettriano τι υπέροχα ερωτικος που είναι στους πίνακές του!

 
At 29/8/10 16:32 , Blogger melian said...

Μ'αρέσει πολυ η τελευταία πρότασή σου, Caesar.
Το καλοκαιρι παντα θα φευγει με κεινον που μας το εφερε. Και με κεινον θα ξαναρθει

Και πολύ πετυχημενη επιλογη τραγουδιου!

{Θέλω να δω το πρόσωπο σου ανθισμένο
να με φιλάς όλη τη νύχτα όσο αντέξεις}

 
At 29/8/10 18:46 , Blogger Caesar said...

Και τη συμπληρώνεις αισιόδοξα melian;)

Η Αφροδίτη Μάνου άφησε εποχή με τους στίχους αυτού του τραγουδιού!

 
At 30/8/10 19:15 , Blogger penny said...

"Τελικά το καλοκαίρι κάποιος το παίρνει μαζί του ,δεν μπορεί να φεύγει μόνο του" Υπέροχη φράση Caesar
Οποιος όμως κι αν το παίρνει το καλοκαίρι μαζί του , νομίζω πως τον συνοδεύουμε όσο πιό μακρυά μπορούμε κρατώντας του το χέρι..μπορεί με άλλο τρόπο κάθε φορά , με άλλη διάθεση..αλλά πάντα "συνένοχοι" σε κάθετί κι ας νομίζουμε πολλές φορές το αντίθετο..
Γι αυτό και τόσο γοητευτική η ζωή μας μεχρι την άκρη και του τελευταίου μας βήματος..Θάθελα να πιστεύω και να ελπίζω..

 
At 31/8/10 07:21 , Blogger Caesar said...

@ penny,
Μ' αρέσουν οι εκδοχές, που συνεχίζουν και οδηγούν ακόμη περισσότερο μακριά τις σκέψεις, τις προσδοκίες & τις προοπτικές...

 
At 21/9/10 13:39 , Blogger ολα θα πανε καλα... said...

εγώ πάλι νομίζω πως φεύγει γιατί είναι η ώρα του να φύγει μέχρι να θελήσει να μας ξανάρθει.Σε μελαγχολικές στιγμές πάλι,αναρωτιέμαι αν κάτι κάναμε και δε μπορέσαμε πάλι να το κρατήσουμε λίγο περισσότερο.

 
At 21/9/10 22:10 , Blogger Caesar said...

ok ο/θ/π/κ, είναι η ώρα του, αλλά είπαμε να το δούμε λίγο διαφορετικά;)
Κάθε στιγμή έχει την δική της - πως να το πω - οπτική ίσως...

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home

Guests
counter on blogger